Staraniem Oddziału Łódzkiego Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy 20 października br. odbyła się w Łodzi szósta ogólnopolska konferencja z cyklu „Dziennikarz - między prawdą a kłamstwem”, pod patronatem Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego oraz władz województwa i miasta; patronatem medialnym „Niedzieli”. Niebawem na portalu OŁ KSD (www.katolickie.media.pl) zostaną zamieszczone nagrania poszczególnych wystąpień oraz ukaże się drukiem książka z referatami, zatem w miejsce szczegółowego opisu wydarzenia skoncentrujmy się na tym, dlaczego organizujemy te spotkania.

W poprzednich latach staraliśmy się odbudowywać sens pewnych pojęć. Ongiś stałych, zrozumiałych, dających pewny grunt do budowania człowieczeństwa i relacji społecznych, a dzisiaj - jakby w jakimś amoku - tak niszczonych bądź tak przedefiniowywanych, iż redukują to, co najwartościowsze - mądrość i miłość. Miłość dającą - caritas.

Oczywiste było, iż należało rozpocząć od przypomnienia, czym jest mądrość, czyli umiejętność odkrywania prawdy, i czymże jest prawda, czyli zgodność rozumienia rzeczywistości z nią samą. Oraz Prawdy w rozumieniu: Bóg - Stwórca całej rzeczywistości. Idąc tym tropem, mówiliśmy o obronie godności, zastanawialiśmy się nad granicami kompromisu, analizowaliśmy manipulacje jako kłamstwo zorganizowane, a zakończyliśmy w ubiegłym roku na próbie opisu, próbie analizy destrukcji tożsamości - końcowego, straszliwego efektu dewastacji fundamentów mądrego człowieczeństwa, mądrego społeczeństwa, mądrego narodu.

Ostatnią konferencję poświęciliśmy globalizacji, której cele i skutki były rozpatrywane na różnych poziomach, w różnych aspektach: ekonomicznym, militarnym, w stosunku do wiary, w relacjach z Kościołem i innymi religiami, w zamysłach ideologicznych; z finalnym dramatycznym wystąpieniem red. Tomasza Terlikowskiego o „Zglobalizowanej cywilizacji śmierci”, wspartym filmami: reż. Grzegorza Brauna - „Eugenika” oraz świadectwem pięknej młodej kobiety Gianny Jessen - „Przeżyłam aborcję”.

Według Hansa-Petera Martina, współautora książki „Pułapka globalizacji”, wystarczy 20 proc. ludzi w wieku produkcyjnym dla utrzymania gospodarki światowej. Pozostałe 80 proc. to bezrobotni, wegetujący z zasiłków. Obciążający kasę i… sumienia. Zbędni. 20 i 80 proc. „zasobów ludzkich”…

- „Zasobów” przyzwyczajanych (a i zmuszanych) kulturowo, ekonomicznie, prawnie, fizycznie do miarkowania „reprodukcji” poprzez zabijanie poczętych dzieci; oswajanych z koniecznością eutanazji - swoistego złomowania jednostek po wyczerpaniu ich użyteczności robota; utrzymywanych w liczbie niezbędnej do obsługi elity i dbałości o urodę „matki Ziemi” - miejsca nieustającej radości sytych. - Rzec można - nabrzmiałych tą sytością.

- „Zasobów” odcinanych od historii, od własnego życiorysu, od pamięci, od prawdy, gorzej! - od umiejętności jej poszukiwania, od rozumienia konstrukcji własnego domu. Ba! Przystosowywanych do jego destrukcji w szalonym pomyśle projektantów nowego wieku. Szalonych, kim by nie byli. Do realizacji - krok po kroku. Z diabelską regułą: chęcią dominacji i brakiem gotowości ponoszenia odpowiedzialności za nieszczęścia, hekatomby - za niszczenie umysłów, ciał, za wodzenie na manowce milionów dusz przez nawiedzonych pychą demiurgów i ich posłusznych funkcjonariuszy, dla których wystarczającym celem są środki. Wolny handel. Z wolnością dla wszelakiej „reklamy” kłamstwa. I zakazami bądź utrudnieniami dla „reklamy” prawdy.

- Tyle że zgoda na zastawienia, sprzedaż duszy za obietnice postępowego materialistycznego raju, kończy się zazwyczaj w piekle depresji. Bądź w furiackich „zapartych” czynach.

„Problem z ludźmi postępowymi jest taki, że gdy ich postępowość dociera do światopoglądowej granicy, zapiera się w miejscu, nie chcąc postąpić ani krok dalej” (K. G. Chesterton - „O grzechu pierworodnym”).

Nasze konferencje mają pomóc w przywracaniu pamięci - szczególnie w odpowiedzi na to fundamentalne pytanie: Kim jestem? Bo z tego muszą, powinny, rodzić się decyzje: Do czego zmierzam? Po której stronie jestem? Oraz co z tego wynika? Tu i teraz!