W dniu 29 listopada w wieku 95 lat zmarł w Zielonej Górze śp. Walerian Jan Piotrowski - obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, obrońca życia i wielki patriota.
Walerian Piotrowski dał się zapamiętać jako obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, Wielki patriota, przyjaciel Solidarności, obrońca życia, honorowy obywatel Zielonej Góry i Województwa Lubuskiego
Walerian Piotrowski dał się zapamiętać jako obrońca uczestników wydarzeń zielonogórskich 1960 roku, senator I i II kadencji, Wielki patriota, przyjaciel Solidarności, obrońca życia, honorowy obywatel Zielonej Góry i Województwa Lubuskiego.
Uroczystości pogrzebowe odbędą się w kościele parafialnym pw. św. Urbana I w Zielonej Górze w sobotę 2 grudnia: o godz. 9.30 modlitwa różańcowa, o godz. 10.00 Msza święta. Bezpośrednio po niej kondukt żałobny przejedzie na cmentarz stary w Zielonej Górze i dalsze obrzędy pożegnalne na cmentarzu.
Walerian Jan Piotrowski urodził się 11 grudnia 1927 r. w Grodzisku Wielkopolskim, zmarł 29 listopada 2023 r., adwokat, senator I i II kadencji. W okresie II wojny światowej był robotnikiem przymusowym. Po wojnie razem z rodziną opuścił rodzinny Grodzisk i przeprowadził się do Zielonej Góry. W 1952 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim.
Walerian Piotrowski był zielonogórskim adwokatem i obrońcą wolności oraz wartości chrześcijańskich. W 1957 r. był inicjatorem zorganizowania Lubuskiego Klubu Inteligencji Katolickiej. Od 1958 r. był obrońcą księży w sprawach karnych i administracyjnych o podłożu politycznym. Bronił uczestników wydarzeń zielonogórskich z 30 maja 1960 r. Od momentu powstania NSZZ „Solidarność” w Zielonej Górze do wprowadzenia stanu wojennego był doradcą struktur lokalnych Związku. Pomagał osobom represjonowanym i ich rodzinom. Z powodu swej działalności społecznej i politycznej od 27 października 1971 r. do 10 sierpnia 1989 r. był rozpracowywany przez Wydz. IV KW MO/WUSW/RUSW w Zielonej Górze w ramach Kwestionariusza Ewidencyjnego o kryptonimie „Piotr”.
Za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, postanowieniem Prezydenta RP z 11 maja 2017 r. został odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności. Był honorowym obywatelem Zielonej Góry oraz województwa lubuskiego.
30 lipca 2020 roku w Szczecinie zmarł Edmund Bilicki (ur. 1928) – działacz katolicki i polityczny, pierwszy prezes Szczecińskiego Klubu Katolików, senator I kadencji (1989 – 1991), radny miasta Szczecina w latach 1998 – 2002, ojciec trójki dzieci, w tym Jarosława, kapłana w Towarzystwie Chrystusowym.
Edmund Bilicki urodził się 11 marca 1928 w Łobżenicy (północna Wielkopolska). Należy do szczecińskich pionierów, mieszkał i pracował w tym mieście od 1946 roku do śmierci. Był elektrykiem, w 1954 roku na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej uzyskał dyplom inżyniera. Najdłużej, bo 30 lat (1959-1989) pracował jako projektant, kierownik zespołu, koordynator prac eksportowych, kontroler w Biurze Studiów i Projektów Przemysłowych Urządzeń Elektrycznych „Elektroprojekt”.
Jak pisze kronikarz tamtych czasów - Janko z Czarnkowa - nareszcie w środę po niedzieli „Invocavit", dnia drugiego miesiąca marca, przedniejsi panowie polscy oraz Bodzanta, arcybiskup gnieźnieński, zjechawszy się w Radomsku, jednomyślną zgodą i wolą postanowili posłać po Jadwigę, córkę śp. zmarłego króla z prośbą, aby przyjechała do Polski na królowanie. Takim sposobem kolejny zjazd w Radomsku z 2 marca 1384 r. zadecydował o powierzeniu jej tronu. Dopełnieniem tego była koronacja zaledwie 10-letniej księżniczki na króla Polski w październiku tego samego roku.
Podnoszące się z kolan po rozbiciu dzielnicowym zjednoczone Królestwo Polskie, odbudowane wysiłkiem Kazimierza III Wielkiego, po jego bezpotomnej śmierci w 1370 r. stanęło w obliczu wyboru nowego władcy. Na mocy wcześniejszych układów sukcesyjnych tron powierzono więc siostrzeńcowi „króla chłopów”, panującemu wówczas na Węgrzech Ludwikowi z dynastii Andegawenów. Monarcha miał jednak poważny problem. Mimo dwukrotnie zawieranych związków małżeńskich, najpierw z Małgorzatą Luksemburską (krewną cesarza Karola IV), a później Elżbietą Bośniaczką nie doczekał się męskiego potomka. Taki stan rzeczy spowodował, że zapewnienie ciągłości rządów stało się dość trudne. Jego trzy córki z drugiej żony: Katarzyna, Maria i Jadwiga nie mogły odziedziczyć tronu. W Polsce prawo do tego posiadało wyłącznie potomstwo „po mieczu”, a nie „po kądzieli”- dziedziczyć mogli zatem mężczyźni z dynastii, nie córki. Rozwiązaniem okazało się zaproponowanie szlachcie polskiej przywileju. 17 września 1374 r. w Koszycach Ludwik Węgierski zwolnił rycerstwo z podatku od gruntów oprócz 2 groszy z łana. W zamian możni zgodzili się, aby po jego śmierci sukcesja przeszła na jedną z córek.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
