Na czym polega świętość? Jakie są różnice między świętym a błogosławionym? Kiedy zrodził się kult relikwii? Czym jest tajemnica świętych obcowania? To pytania, które pojawiły się w kolejnej części karmelitańskiej serii „Świętość Kanonizowana” - wywiadzie z o. dr. Szczepanem T. Praśkiewiczem, nazywanym tropicielem świętości. Kajetan Rajski - młody redaktor dociekliwie pyta swojego rozmówcę - od 1998 r. konsultora watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, prowincjała Krakowskiej Prowincji Karmelitów Bosych i doradcę Referatu Spraw Kanonizacyjnych w Kurii Metropolitalnej w Krakowie, autora wielu publikacji z zakresu hagiografii - o wszystko, co jest związane ze świętością. A więc i o stygmaty, i relikwie, i cuda dokonywane za przyczyną świętych. Katalog świętych przedstawionych w tej książce otwiera prorok Eliasz czy święci Młodziankowie Męczennicy, a kończą słudzy Boży - Jan Paweł II czy Marta Robin. Przedstawieni są też święci polscy i z Polską związani, a jako że książka wydawana jest przez Karmelitów Bosych, nie mógł się nie przewinąć wątek świętych Karmelu.
Dziś, kiedy na ołtarze został wyniesiony sługa Boży ks. Jerzy Popiełuszko, kiedy czekamy na beatyfikacje Ojca Świętego Jana Pawła II i wielu innych Polaków, warto sięgnąć do książki „Przedziwny Bóg w świętych swoich”. I skorzystać z zaproszenia kard. Stanisława Dziwisza zamieszczonego we wprowadzeniu: „Książka jest niejako hymnem na cześć dobrego Boga, który pozostaje «przedziwny w swoich świętych» (por. «Lumen gentium», 50) i zaprasza nas do wstępowania w ich ślady, abyśmy sami byli «świętymi przed Jego obliczem» (por. Ef 1, 4)”.
„Przedziwny Bóg w świętych swoich”. O świętych i o świętości z o. Szczepanem T. Praśkiewiczem OCD rozmawia Kajetan Rajski, Wydawnictwo Karmelitów Bosych, Kraków 2010.
Jeden z najwybitniejszych papieży i filarów średniowiecznej kultury, znakomity duszpasterza, doktor Kościoła Zachodniego, reformator liturgii i postać, z którą legendarnie wiąże się określenie „chorał gregoriański”.
Grzegorz urodził się w 540 r. w Rzymie. Piastował różne urzędy cywilne, aż doszedł do stanowiska prefekta Rzymu. Po czterech latach rządów opuścił to stanowisko i wstąpił do benedyktynów. Własny dom zamienił na klasztor. Ten czyn zaskoczył wszystkich – pan Rzymu został ubogim mnichem. Dysponując ogromnym majątkiem, Grzegorz założył jeszcze 6 innych klasztorów. W roku 577 papież Benedykt I mianował Grzegorza diakonem, a w roku 579 papież Pelagiusz II uczynił go swoim przedstawicielem, a następnie osobistym sekretarzem. Od roku 585 był także opatem klasztoru.
Wybór na papieża
W 590 r. zmarł Pelagiusz II. Na jego miejsce jednogłośnie przez aklamację wybrano Grzegorza. Ten w swojej pokorze wymawiał się. Został jednak wyświęcony na kapłana, następnie konsekrowany na biskupa. W tym samym 590 r. nawiedziła Rzym jedna z najcięższych w historii tego miasta zaraza. Papież Grzegorz zarządził procesję pokutną dla odwrócenia klęski. Podczas procesji nad mauzoleum Hadriana zobaczył anioła chowającego wyciągnięty, skrwawiony miecz. Wizję tę zrozumiano jako koniec plagi.
Pracowity pontyfikat
Pontyfikat papieża Grzegorza trwał 15 lat. Codziennie głosił Słowo Boże. Zreformował służbę ubogich. Wielką troską otoczył rzymskie kościoły i diecezje Włoch. Był stanowczy wobec nadużyć. Ujednolicił i upowszechnił obrządek rzymski. Od pontyfikatu Grzegorza pochodzi zwyczaj odprawiania 30 Mszy św. za zmarłych – zwanych gregoriańskimi.
Podziel się cytatemPrzy bardzo licznych i absorbujących zajęciach publicznych Grzegorz także pisał. Zostawił po sobie bogatą spuściznę literacką. Święty Grzegorz zmarł 12 marca 604 r. Obchód ku jego czci przypada 3 września, w rocznicę jego biskupiej konsekracji. Średniowiecze przyznało mu przydomek Wielki. Należy do czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego.
W drodze do kapłaństwa nie ma drogi na skróty. W seminarium trzeba się nauczyć, jak trwać w obecności naszego Mistrza – mówił Papież podczas spotkania z alumnami dwóch włoskich seminariów duchownych: w Molfetcie i Aversie. Podkreślił, że całe przygotowanie do kapłaństwa musi być zakorzenione w relacji z Bogiem, który powołuje człowieka do swej misji – podaje Vatican News.
Papież zauważył, że obecność seminarzystów jest znakiem nadziei dla całego Kościoła.
W drodze do kapłaństwa nie ma drogi na skróty. W seminarium trzeba się nauczyć, jak trwać w obecności naszego Mistrza - mówił Papież podczas spotkania z alumnami dwóch włoskich seminariów duchownych: w Molfetcie i Aversie. Podkreślił, że całe przygotowanie do kapłaństwa musi być zakorzenione w relacji z Bogiem, który powołuje człowieka do swej misji.
Oto pełny tekst papieskiego przemówienia w tłumaczeniu na język polski:
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
