W kaplicy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu 12 maja uroczystą Mszą św. celebrowaną pod przewodnictwem bp. Andrzeja Suskiego przez 13 kapłanów rozpoczęła się konferencja naukowa pt. „Namiętnie kochać świat. Teologia laikatu wg św. Josemarii Escrivy (1902-75)”, zorganizowana przez Wydział Teologiczny Uniwersytetu Mikołaja Kopernika oraz Wydział Teologii Uniwersytetu Nawarry w Pampelunie.
Świat nie kocha Boga, bo nie zna Boga, nie zna Bożej miłości i miłosierdzia - przypomniał w homilii Biskup Andrzej. - Czy to znaczy, że Kościół ma się dostosowywać do świata? Nie! Kościół od zawsze rozwijał się w prześladowaniach, mamy o tym świadectwa już od czasów Apostołów.
W przeddzień konferencji w sali kinowej Centrum Sztuki Współczesnej zaprezentowano film fabularny o św. Josemarii Escrivie pt. „Gdy budzą się demony” (oficjalna polska premiera zaplanowana jest 18 czerwca 2012 r.).
W sympozjum wzięli udział przedstawiciele środowisk naukowych, m.in. z UMK w Toruniu, Uniwersytetu Nawarry, Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, kapłani, diakoni stali, klerycy Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu oraz świeccy.
W pierwszym wykładzie ks. prof. dr César Izquierdo (UN) pt. „Misja chrześcijan w świecie z perspektywy historycznej” poruszył temat zaangażowania świeckich w działalność w świecie współczesnym. Zauważył, że aktywność katolików jest atakowana z dwóch stron - ze strony marksistowskiej oskarża się nas o zbyt małe zaangażowanie w rozwiązywanie problemów świata przez myślenie w kategoriach eschatologicznych, ze strony współczesnych ruchów o zbyt duże angażowanie się i niechęć do odłożenia motywów religijnych i wiary. Zauważył, że chrześcijanie nie powinni ulegać jednej czy drugiej stronie, lecz jasno stawiać Chrystusa na pierwszym miejscu i aktywnie działać w środowisku swojego życia.
Następnie ks. dr hab. Janusz Lekan (KUL) w wystąpieniu pt. „Sakramenty a świętość chrześcijan świeckich” zwrócił uwagę na olbrzymią potrzebę nieustannego uświęcania całego życia chrześcijańskiego świeckich przez aktywne życie sakramentalne, a zwłaszcza przez regularny sakrament pokuty i pojednania oraz Eucharystię. Przypomniał nauczanie Kościoła, że sakramenty nie są przeznaczone tylko dla duchownych, przeciwnie - powszechnym powołaniem każdego ochrzczonego jest powołanie do bycia świętym, co realizuje się tu i teraz.
W trzecim wykładzie pt. „Zadania chrześcijan świeckich” ks. prof. dr José Ramón (UN) poruszył temat zadań przeznaczonych dla świeckich w Kościele: nieść świętość w każdy element codziennego życia, wszędzie tam, gdzie człowiek żyje, pracuje, mieszka, uczy się i wypoczywa.
W kolejnym wystąpieniu pt. „Posługi w Kościele. Nowa klerykalizacja świeckich?” ks. prof. dr hab. Jan Perszon (UMK) przyjrzał się współczesnym propozycjom zaangażowania świeckich w życie parafialne na przykładzie Kościołów USA i Kanady. Postawił tezę, że nie można angażować świeckich w życie Kościoła, sprowadzać do roli quasi-księdza, nadzwyczajnego szafarza i moderatora życia liturgicznego zatrudnionego w parafii na pełnym etacie. Powołanie świeckich ma swój bogatszy i głębszy wymiar; sprowadzanie działalności świeckich do imitacji zachowań księży jest spłycaniem ich posługi w Kościele, co rodzi określone, negatywne konsekwencje, z zatratą poczucia sakramentalności kapłaństwa i spadkiem powołań duchownych włącznie.
W przedostatnim wykładzie pt. „Uświęcanie pracy w codziennym dniu” ks. prof. dr Pablo Marti (UN) zaznaczył, że świętości nie można rozpatrywać w oderwaniu od krzyża Chrystusa. Świeccy mogą wspaniale o tym świadczyć - nie tyle słowami, lecz głównie czynem i postawą swojego życia, przez co są bardziej wiarygodni.
W kończącym wykładzie pt. „Jak katolik świecki może ukochać świat z pasją i osiągnąć świętość” ks. prof. dr hab. Ireneusz Werbiński (UMK) ukazał, że św. Josemaria Escrivá wykazywał konieczność dziecięcej ufności wobec Boga na drodze wzrastania w świętości.
Na zakończenie wybuchła żarliwa dyskusja, która wykazała konieczność organizowania dalszych konferencji poświęconych roli i zadaniom laikatu w Kościele.