Generał Haller zapytany, o jaką Polskę walczy, odpowiedział: o taką, jaką sobie życzy Najświętsza Panienka. Ta odpowiedź słynnego wodza Wojska Polskiego zawiera najgłębszą treść połączenia w jednej dacie, 15 sierpnia, dwóch świąt: uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i święta Wojska Polskiego. 18. bitwa w dziejach świata rozegrała się w 1920 r. na przedpolach Warszawy. To tutaj siła i taktyka polskiego oręża zatrzymała hordy bolszewickie, zmierzające przez Polskę na podbój całej Europy, aż po fale Atlantyku. Jednak w momencie, kiedy armia wroga zbliżała się niebezpiecznie do naszej stolicy, sytuacja Polski, która dopiero od dwóch lat cieszyła się niepodległością, wydawała się krytyczna. Państwo jeszcze nie dźwignęło się w pełni z ponadstuletniej niewoli, jeszcze nie utwierdziło do końca w swoim niepodległym, integralnym bycie, a już przyszło mu się mierzyć z potęgą wschodniego sąsiada. Na barkach Józefa Piłsudskiego spoczął ogromny ciężar odpowiedzialności za los całego państwa i narodu. Zachowane do dziś dokumenty z tamtego okresu zaświadczają, że wielki wódz, w pełni rozumiejąc tragizm sytuacji, również sam przeżywał ciężkie chwile na pograniczu załamania. Jednak wielkość tego człowieka polegała na tym, że mimo ludzkich słabości, w krytycznym momencie potrafił dźwignąć się i zaangażować wszystkie swoje siły i talenty strategiczne dla ratowania Ojczyzny. Korzystając z pomysłu gen. Prądzyńskiego, którego strategia nie została niestety wykorzystana w powstaniu listopadowym, Józef Piłsudski opracował „plan uderzenia znad Wieprza”. To genialne - jak się okazało - posunięcie, które przyniosło całkowite zaskoczenie i dezorientację wroga (przy jednoczesnym związaniu głównych sił bolszewickich na przedpolach Warszawy), przesądziło o losie całej bitwy i wojny. Stało się też punktem zwrotnym w historii naszego kontynentu. Józef Piłsudski za poprowadzenie narodu do wielkiego zwycięstwa otrzymał buławę marszałkowską, a Polska mogła w końcu cieszyć się upragnioną wolnością. Bitwa warszawska splata się z najważniejszym świętem Matki Bożej w liturgii Kościoła - Wniebowzięciem Najświętszej Maryi Panny, która zatryumfowała w chwale nieba. Ona także przeżywała chwile, po ludzku patrząc, całkowitej klęski, porażki, patrząc na swego Ukrzyżowanego Syna. Do Niej jednak należało ostateczne zwycięstwo i korona nieba. W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i rocznicę bitwy warszawskiej, zwanej także cudem nad Wisłą, obchodzone jest corocznie święto Wojska Polskiego w uznaniu wagi zwycięstwa z 1920 r. Jest to dzień, w którym oddajemy hołd żołnierzom, którzy walczyli i przelali krew za Ojczyznę. To również czas podziękowania tym wszystkim, którzy służą w armii obecnie.