Reklama

Posługa kapłańska

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Skończył się już miesiąc Matki Bożej tak bogaty duchowo poprzez codzienny liryczny śpiew Litanii Loretańskiej. Duchowość maryjna w szczególny sposób bardzo mocno dostrzegalna jest w kolejnym dekanacie, który z racji minionego już Roku Kapłańskiego odwiedzamy. To właśnie na ziemi trzebiatowskiej króluje już od 5 lat ukoronowany obraz Macierzyństwa NMP w sanktuarium w Trzebiatowie. Pokłoniliśmy się już Pani Trzebiatowskiej przed tygodniem, a teraz wyruszamy do kolejnych parafii, by docenić trud miejscowych duszpasterzy.

Parafia pw. św. Józefa w Cerkwicy

Reklama

Miejscowy kościół poświęcono 19 lutego 1947 r. i do 1951 r. Cerkwica należała do parafii w Trzebiatowie. Od 1951 r. była filią parafii w Karnicach, a dopiero 4 marca 1974 r. zyskała status nowo powstałej parafii. Do tej pory w historii pracy duszpasterskiej swoje zgłoski zapisało tutaj dwóch kapłanów. Pierwszym proboszczem był ks. Zdzisław Kłos, który przepracował tutaj 16 lat, zmarł 17 listopada 1990 r. Scalał parafię w jedną rodzinę poprzez wytrwałą modlitwę i przykład kapłańskiego życia. Jego następcą został pracujący do dzisiaj ks. Kazimierz Olejniczak, który przybył do Cerkwicy 23 grudnia 1990 r. Ksiądz proboszcz pochodzi z Piławy Górnej w diecezji świdnickiej, a święcenia kapłańskie przyjął 7 listopada 1971 r. Ksiądz Kazimierz przez minione 21 lat pogłębił duchowość parafii, mocno akcentując poczucie wspólnotowości oraz odpowiedzialności za młode pokolenie. Jego pasją kapłańską jest praca pedagogiczno-psychologiczna. Na docenienie zasługuje wiele cennych artykułów i prac dotyczących metodyki nauczania oraz pracy z uczniami, które ukazały się na łamach specjalistycznej prasy nie tylko katechetycznej, ale także ogólnopolskiej, stając się podstawą pracy dydaktycznej w wielu szkołach (m.in. „Praca z uczniem zdolnym”, „Dziecko zdolne w domu i szkole”). W opracowaniach tych ks. Olejniczakowi dopomogła katechetka dr Irena Lewicka, która jest także animatorem wielu cennych inicjatyw w pracy z dziećmi i młodzieżą. Ksiądz proboszcz dba o rozszerzanie kultu św. Ottona, będąc na przestrzeni minionych lat pomysłodawcą szeregu wartościowych przedsięwzięć nawiązujących do obecności w Cerkwicy Apostoła Pomorza Zachodniego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Parafia pw. św. Stanisława Kostki w Karnicach

Parafia powstała dopiero 22 czerwca 1985 r., jednak jej właściwa historia toczy się już od 1950 r., kiedy to przez tyle lat opiekowali się Karnicami i pracowali tutaj kolejni administratorzy. Było ich dość sporo, gdyż posługę pełnili tutaj zarówno księża z Trzebiatowa, jak i z Rewala. Wymieńmy tych, którzy posługiwali tutaj do chwili erygowania parafii: ks. Józef Ryś, ks. Egon Prądzyński, ks. Zygmunt Frelka, ks. Zenon Borodo, ks. Zdzisław Kłos, ks. Tadeusz Sosnowski, ks. Edward Cegła. Pierwszym proboszczem był ks. Alojzy Nawrocki (1995-90), w międzyczasie wikariuszem substytutem był ks. Wiesław Dyk w 1989 r. W latach 1990-94 pracował tutaj ks. kan. Jerzy Sosna, później ks. Eugeniusz Jurek do 1999 r. i przez dwa lata ks. Tadeusz Walczyk do śmierci 31 lipca 2001 r. Obecnym proboszczem jest ks. Ryszard Wiencis, kapłan z 21-letnim doświadczeniem, który pochodzi z niedalekiego Trzebiatowa. Zasługą ks. Ryszarda jest niezwykła dbałość o renowację kościoła parafialnego, który jest jedyną świątynią w parafii. Na przestrzeni minionych lat wnętrze kościoła oraz elewacja zewnętrzna nabrały niezwykłego blasku należnego tak zasłużonemu zabytkowi.

Parafia pw. Najświętszego Zbawiciela w Rewalu

Docieramy wreszcie na sam brzeg Morza Bałtyckiego - do Rewala. To znany kurort wypoczynkowy, ale także miejsce duchowego wzmocnienia dla licznych turystów odwiedzających miejscowy piękny kościół parafialny, zbudowany na symbolikę serca przygarniającego każdego człowieka. Świątynia wzniesiona została na miejscu dawnej kapliczki, która powstała z autentycznej szopy rybackiej. Budowę kościoła, który może pomieścić blisko 1,5 tys. wiernych, rozpoczął śp. ks. prał. Tadeusz Sosnowski w styczniu 1976 r., a ukończono ją w 1978 r., samą zaś parafię erygowano 1 czerwca 1951 r. Jej właściwy rozwój duchowy oraz wspólnotowy datuje się od zamieszkania pierwszego nominalnego proboszcza, a więc ks. prał. T. Sosnowskiego, co nastąpiło w 1981 r. Ksiądz proboszcz pracował w Rewalu przez 15 lat, starając się o to, by orędzie Ewangelii dotarło zarówno do serc parafian, jak i ogromnych rzesz osób wypoczywających nad morzem. Każdego roku troszczył się, by w czasie wakacji goście z całej Polski mieli możliwość spotkania z Bogiem także w czasie wakacji. Jest to ważne posłannictwo wszystkich księży pracujących w ośrodkach nadmorskich.
Kolejnym proboszczem był ks. kan. Aleksander Słodkowski, którego odwiedziliśmy już w Reczu. Pracował tutaj w latach 1996-2001. Jego następcą został ks. kan. dr Franciszek Szydłowski, dawny wykładowca seminaryjny, a obecnie dziekan i proboszcz w Lipianach. Szczególnym dziełem 9 lat duszpasterzowania pozostanie wyremontowane wnętrze świątyni, replika Krzyża z Giewontu, którą postawiono w Pustkowie, oraz rzeźba Ojca Świętego Jana Pawła II stojąca przed wejściem do kościoła.
Od roku proboszczem jest ks. Krzysztof Przybyło, który z młodzieńczą werwą podjął trud opieki nad parafią i wczasowiczami. W tym zadaniu pomaga mu także ks. Piotr Filipowski. Dodajmy jeszcze, że na terenie parafii w Trzęsaczu przy odbudowanym kościele z XIX wieku działa ośrodek Centrum Edukacyjnego Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej prowadzony przez ks. Stanisława Krzyżanowskiego. Działalność tego ośrodka opisywaliśmy, prezentując na naszych łamach posługę szkół katolickich i Centrum Edukacyjnego.

2011-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Kto z Maryją rozważa, ten z Maryją przyzwala

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Joanna Popławska/Niedziela

Łukasz pokazuje Kościół w przeddzień Pięćdziesiątnicy i jest to obraz o zdumiewającej gęstości. Jedenastu wymienionych z imienia, „niewiasty”, Maryja, Matka Jezusa, i bracia Jego, w sali na górze, „trwali jednomyślnie na modlitwie”. Greckie homothymadon, jednomyślnie, jednym sercem, jest jednym z ulubionych słów Dziejów i opisuje wspólnotę, która oddycha razem. Imiesłów proskarterountes, trwali wytrwale, mówi o modlitwie jako o stanie. Kościół rodzi się z wieczernika modlitwy. Obecność Maryi jest tu wymieniona po raz ostatni w Nowym Testamencie, i miejsce tej ostatniej wzmianki jest znaczące. Pośrodku modlącego się Kościoła, w oczekiwaniu na Ducha. Ta, która poczęła z Ducha Świętego w Nazarecie, czuwa teraz przy poczęciu Kościoła z tego samego Ducha. Ojcowie lubili tę symetrię dwóch zwiastowań, nad Nią i nad Kościołem. Maryja niczemu w wieczerniku nie przewodniczy, a wszystko podtrzymuje. Jest pamięcią wydarzeń Jezusa pośród tych, którzy będą o Nim świadczyć. Wspomnienie Matki Bożej Różańcowej, ustanowione po bitwie pod Lepanto (1571), wskazuje właśnie na ten wieczernikowy wzór. Różaniec jest modlitwą trwania, powtarzalną jak oddech, maryjną w formie, chrystologiczną w treści, bo jego rytm nosi tajemnice życia Jezusa. Kto odmawia różaniec, robi dokładnie to, co Kościół w sali na górze. Trwa jednomyślnie na modlitwie „razem z Maryją, Matką Jezusa”, czekając na Ducha, który wciąż przychodzi.
CZYTAJ DALEJ

65. rocznica obrony kościoła redemptorystów

2026-10-06 22:19

Renata Czerwińska

W tym roku przypada 65. rocznica obrony kościoła ojców redemptorystów.

Z tej okazji w kościele św. Józefa sprawowana była Msza św. i odsłonięta pamiątkowa tablica. Następnie w kaplicy szkolnej miał miejsce wieczór wspomnień, podczas którego dk. prof. Waldemar Rozynkowski oraz prof. Wojciech Polak przedstawili zarys historyczny dramatycznych wydarzeń, natomiast świadkowie – mający wówczas zaledwie kilka lat – podzielili się świadectwem o odważnej postawie swoich rodziców.
CZYTAJ DALEJ

Po co nam dzisiaj jeszcze święci?

2026-10-07 19:46

[ TEMATY ]

święci

Agata Kowalska

Dlaczego jeszcze św. Franciszek? Jest to pytanie prowokujące, ale konieczne, jeśli chcemy znaleźć odpowiedź dotyczącą naszego życia. Jest ono jeszcze bardziej konieczne, jeśli zgadzamy się, aby stało się bijącym źródłem dla naszej refleksji, mającej na celu zdecydowane formowanie naszego życia, naszej teraźniejszości i naszej przyszłości.

Za tym początkowym pytaniem ukrywa się problem typowo duchowy i egzystencjalny. Dotyczy on naszej codzienności z jej potrzebami i niepokojami oraz z jej zwyczajnymi przeżyciami, aby „malować je kolorem Ewangelii”. Właściwie możemy uznać go za „istotę” rzeczywistości chrześcijańskiej, by odwołać się do języka filozoficznego.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję