Każdy, kto przejeżdża przez Wąbrzeźno, musi ominąć charakterystyczny kościół z czerwonej cegły, wybudowany w stylu neoromańskim w latach 1835-36 przez protestantów zamieszkujących to miasto. Po II wojnie światowej pełnił on funkcję kościoła szkolnego.
Parafia Matki Bożej Królowej Polski w Wąbrzeźnie została erygowana dekretem biskupa chełmińskiego Mariana Przykuckiego 10 maja 1987 r. Obecnie funkcję proboszcza pełni tu ks. kan. Kazimierz Śmigecki, który jest zarazem dziekanem dekanatu wąbrzeskiego. W pracy parafialnej Księdza Proboszcza wspomagają ks. Krzysztof Górski oraz ks. Paweł Kubasik.
Życie wspólnoty parafialnej pod opieką duszpasterzy rozwija się niezwykle dynamicznie. Owocem zakończonego Roku Eucharystii są codzienne adoracje Najświętszego Sakramentu. W tym czasie, oprócz modlitwy indywidualnej, można włączyć się w modlitwę prowadzoną w kolejne dni tygodnia przez poszczególne grupy działające w parafii: Czcicieli św. Franciszka, św. Antoniego, Miłosierdzia Bożego, Rycerstwo Niepokalanej, Żywy Różaniec.
Służbą liturgiczną ołtarza opiekuje się ks. Krzysztof Górski. W każdą sobotę prowadzi on z ministrantami spotkania formacyjne. Z kolei parafialną scholę „Promyk Jutrzenki”, zespół muzyczny „Vox Nostra” i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży prowadzi ks. Paweł Kubasik. Warto również wspomnieć o istniejącym parafialnym chórze „Św. Cecylii”, którym kieruje organista Michał Wiśniewski. Prezesem chóru jest Cecylia Beyger, a opiekunem Ksiądz Proboszcz.
Parafia dba również o najuboższych. Z tej racji parafialny zespół Caritas wraz ze szkolnymi kołami Caritas starają się dotrzeć do najbardziej potrzebujących i służyć im pomocą.
Wielką radością napawa fakt, iż przy parafii od 15 lat istnieje „Ochronka”, której patronem jest bł. Edmund Bojanowski. „Ochronka” roztacza opiekę nad najmłodszymi, prowadząc przedszkole. Zajęcia Organizują osoby świeckie według programu przedszkolnego, a formacją religijną zajmują się siostry ze Zgromadzenia Służebniczek Najświętszej Maryi Panny. Przez 15 lat w przedszkolu wychowało się 436 dzieci. W programie wychowawczym, przez zajęcia z religii i lekcje przygotowujące do zajęć szkolnych, przypomina się dzieciom o obecności Boga w życiu, uczy się modlitwy i praktyk religijnych.
„Ochronka” służy pomocą w pierwszej kolejności rodzinom w trudnej sytuacji materialnej, rodzinom wielodzietnym oraz matkom samotnie wychowującym dzieci. Wychowankowie „Ochronki” każdego roku przygotowują jasełka, Dzień Matki, Ojca, Babci i Dziadka. Uczestniczą w nabożeństwach różańcowych i w Drodze Krzyżowej w kościele parafialnym.
Kolejnym wielkim dziełem, które prowadzi „Ochronka” (z pomocą władz miasta Wąbrzeźna oraz Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej), jest kuchnia i stołówka dla osób będących w trudnej sytuacji materialnej i życiowej. W zależności od pory roku, stołówka przygotowuje i każdego dnia wydaje ok. 60 darmowych ciepłych posiłków. W okresie jesienno-zimowym liczba ta często wzrasta. Dla ludzi ubogich każdego roku organizuje się też opłatek wigilijny i świąteczne paczki. Z tej formy wsparcia korzystają ludzie z całego Wąbrzeźna, a nawet z okolicznych miejscowości.
Parafia co tydzień wydaje biuletyn Posłaniec Królowej, w którym zamieszczane są informacje dotyczące życia religijnego i aktualnych wydarzeń.
Zauważalne jest również zaangażowanie parafii w dbałość o piękno świątyni. W ostatnim czasie odrestaurowano dwa boczne ołtarze.
Pwt 30 należy do finału mów Mojżesza na stepach Moabu, tuż przed wejściem Izraela do ziemi danej ojcom. Księga ma kształt testamentu i zarazem publicznej umowy ludu z Bogiem, sformułowanej w języku przepisów, błogosławieństw i przekleństw. Powtarza się słowo „dziś” (hajjôm). Ono stawia słuchacza w chwili decyzji, bez odsuwania jej na później. Po ostrych przestrogach o odejściu od Pana pada kolejne zdanie niezwykle mocne. „Kładę dziś przed tobą” dwie drogi. Słownictwo jest parzyste: życie i dobro (hebr. ḥajjîm / ṭôb), śmierć i zło (māwet / rā‘), błogosławieństwo i przekleństwo (bĕrākāh / qĕlālāh). Mojżesz mówi jak świadek w traktacie. Wzywa niebo i ziemię jako świadków. Tak brzmiały formuły dawnych układów, w których kosmos „słyszał” zobowiązania. Wybór życia otrzymuje treść bardzo trzeźwą. Oznacza miłość do Pana rozumianą jako wierność, chodzenie Jego drogami, słuchanie Jego głosu i przylgnięcie do Niego (dābaq). Odwrócenie się rodzi kult obcych bogów i kończy się utratą ziemi oraz rozpadem wspólnoty. Brzmi też zdanie, które streszcza całą duchowość Deuteronomium: „On jest twoim życiem i długim trwaniem”. Wersety łączą moralność z historią rodu. Wierność nie zostaje zamknięta w prywatnym świecie. Ona niesie skutki dla potomstwa i dla przyszłości kraju. Ireneusz z Lyonu, broniąc trwałości Dekalogu, przywołuje te słowa Mojżesza i podkreśla, że przyjście Chrystusa daje „rozszerzenie i wzrost”, bez unieważnienia przykazań (AH IV,16).
„Jak rzadko spotyka się dorosłych, którzy się nawracają, osoby, firmy i instytucje, które przyznają, że popełniły błąd!”. Słowa wypowiedziane przez papieża Leona w homilii podczas Mszy Popielcowej ukazują rzeczywistość naszych czasów: żyjemy otoczeni przez ludzi, przedsiębiorstwa i instytucje na każdym poziomie, które z trudem przyznają się do błędu. My sami z ogromnym trudem uznajemy, że zawiniliśmy, i prosimy o przebaczenie, przyznając się do naszych win.
Początek Wielkiego Postu jest dla chrześcijan wielką okazją, by uznać siebie za grzeszników potrzebujących pomocy i przebaczenia. Zwraca uwagę, że Następca Piotra chciał podkreślić wymiar wspólnotowy tego doświadczenia: „Kościół istnieje także jako proroctwo wspólnot, które uznają swoje grzechy”. Zamiast nieustannie szukać zewnętrznego wroga, zamiast patrzeć na świat, uważając siebie zawsze za mających rację i stojących po właściwej stronie, jesteśmy wezwani do postawy pod prąd oraz do „odważnego podjęcia odpowiedzialności” - osobistej, ale także zbiorowej.
- Są osoby, które chcą Ci pomóc, są osoby, które są do tego przygotowane, które nie wystraszą się Twojej historii, a będą szukać Twojego dobra. Doświadczenie życzliwej, wspierającej obecności naprawdę jest realną pomocą w przeżywaniu tego cierpienia – z takim przesłaniem zwraca się do wszystkich osób skrzywdzonych s. Scholastyka Iwańska, albertynka, jedna z sióstr pracujących w telefonie zaufania „Siostry dla skrzywdzonych”. O tym, jak działa ten telefon i jak może pomóc opowiada siostra w rozmowie z KAI. Zachęca też do włączenia się w przeżywanie Dnia Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym, który obchodzimy 20 lutego, w pierwszy piątek Wielkiego Postu.
Podziel się cytatem
S. Scholastyka Iwańska: To będzie dla mnie zwyczajny dzień pracy, przeplatany jednak modlitwą w intencji osób skrzywdzonych. Tu w klasztorze Ecce Homo św. Brata Alberta w Krakowie, gdzie mieszkam i pracuję o 6.30 sprawowana będzie Msza św. w intencji Osób skrzywdzonych. Również podczas naszych codziennych zakonnych modlitw będziemy chciały skrzywdzonych otoczyć troską O 16.30 odprawimy Drogę Krzyżową, również w tej intencji – będzie to nabożeństwo otwarte dla wszystkich. Dlatego, że w naszym Sanktuarium modlą się również Ubodzy, korzystających z Jadłodajni prowadzonej przez siostry i oni, podczas nabożeństwa Drogi Krzyżowej, w swoim gronie będą łączyć się duchowo ze skrzywdzonymi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
