Kiedy w 2000 r. watykańska Kongregacja Nauki Wiary ogłosiła Deklarację Dominus Jesus (O jedności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła), wywołała ona szeroką falę polemik. W niektórych kręgach społeczności zachodniej, zwłaszcza liberalnej, jak też w wielkich kulturach niechrześcijańskich, z krytyką spotkała się przewodnia myśl Deklaracji, którą można sprowadzić do stwierdzenia, że tylko Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem człowieka, a to zbawienie dokonuje się we wspólnocie Kościoła. W tych krytycznych głosach dało się zauważyć pewne tendencje, jakie we współczesnym świecie coraz częściej się pojawiają. Można je sprowadzić do opacznie rozumianej tolerancji i tzw. poprawności politycznej, która chce objąć także wymiar wiary i religii. Wielu nie dziwią więc stwierdzenia, że każda religia jest dobra, jest w niej ziarno prawdy, nic nie stoi na przeszkodzie, aby być dobrym chrześcijaninem i jednocześnie praktykować obrzędy religii Wschodu... Przykładów takiej „mieszanki” opartej na relatywizmie można podawać wiele. Postępująca globalizacja i wymiana kulturowa zacierają granice także między religiami.
Dlatego z uwagą należy odnotować fakt pojawienia się publikacji, której autorem jest kard. Joseph Ratzinger. Już sam tytuł: Wiara, Prawda, Tolerancja - Chrześcijaństwo a religie świata wzbudza zainteresowanie.
Autor, znany kardynał, członek wielu szanowanych instytucji watykańskich i międzynarodowych, a dziś papież Benedykt XVI, w sposób bardzo wnikliwy i systematyczny pragnie przybliżyć zasygnalizowane w tytule problemy. Rozwaga, spokój i szacunek dla innych przebijają z wywodów dotyczących wiary, prawdy, wolności i tolerancji. Intencją autora jest „poukładanie” i postawienie na właściwym sobie miejscu różnorakich relacji, jakie na płaszczyźnie kultury zachodzą między religiami. Poszczególne artykuły umiejętnie łączą wiedzę o religiach z próbą pogłębiania samoświadomości chrześcijańskiej. Pokazują jak wiedza ta może być włączona w praktyczne zbliżanie religii w duchu ekumenizmu.
Lektura tej książki pozwala zatem czytelnikowi odnaleźć samego siebie w szerokim pluralizmie wierzeń i głębiej - w duchu prawdy - określić miejsce chrześcijaństwa na tle innych religii.
Kardynał Joseph Ratzinger Wiara, Prawda, Tolerancja. Chrześcijaństwo a religie świata, Wyd. Jedność Herder, Kielce 2004.
Przy pierwszym „Zdrowaś Maryjo” jeszcze wiemy, po co się modlimy. Przy drugim przypominamy sobie, że mieliśmy odpisać na wiadomość. Przy trzecim myślimy o jutrze. Przy czwartym wraca rozmowa sprzed kilku dni. Przy piątym zastanawiamy się, czy o czymś ważnym nie zapomnieliśmy. I nagle orientujemy się, że właśnie skończyliśmy dziesiątkę. Chyba wielu z nas zna ten moment.
Bierzemy różaniec do ręki. Siadamy albo wychodzimy na spacer. Chcemy się pomodlić. Naprawdę chcemy. Przez chwilę jesteśmy skupieni, a potem myśli zaczynają biec w zupełnie inną stronę. Praca, zakupy, wiadomość, na którą wciąż nie odpisaliśmy. Ktoś, kto nas zranił. Ktoś, za kim tęsknimy. Sprawa, którą odkładamy od kilku tygodni. Coś, co wydarzyło się dzisiaj. Coś, co może wydarzyć się jutro. Czasem można odnieść wrażenie, że właśnie podczas różańca przypominamy sobie o wszystkim. I wtedy pojawia się myśl: „Przecież ja się w ogóle nie modlę”. Ale może nie do końca tak jest.
- Dzięki porozumieniu zaczęłam normalne życie. Jestem bardzo zadowolona - mówiła Iwona Chrzanowska, jedna z liderek protestów na Osiedlu Maltańskim w Poznaniu, która zawarła porozumienie z kurią. Iwona Chrzanowska zorganizowała dziś konferencję prasową, podczas której wyjaśniała powody swojej decyzji i zachęcała innych mieszkańców, by poszli w jej ślady. Wyraziła też opinię, że protesty są zewnętrznie sterowane przez tzw. organizacje wspierające.
Iwona Chrzanowska, jedna z liderek ruchu obrony Osiedla Maltańskiego w Poznaniu poinformowała o swojej wyprowadzce z osiedla. Dodała, że w ostatnich miesiącach, m.in. w związku z poważną chorobą, zmieniła sposób myślenia na temat protestu. - W maju podjęłam decyzję, że zaprzestaję walki, że prowadzi to donikąd - stwierdziła.
Są takie decyzje, których z zewnątrz trudno zrozumieć. Człowiek ma dobrą pracę, pozycję, doświadczenie, możliwości dalszego rozwoju. Wszystko wskazuje na to, że powinien iść dalej. Awansować, rozwijać się, zdobywać kolejne szczeble. I nagle podejmuje decyzję, która dla wielu osób może wydawać się nieracjonalna.
Czy można świadomie zrezygnować z kariery? Czy można zostawić coś, na co pracowało się przez lata i wybrać życie, które nie daje już tego samego prestiżu, pieniędzy czy rozpoznawalności? Na takie pytania zaskakująco dobrze odpowiada historia bł. Wincentego Kadłubka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
