Zmarł ks. prof. Marian Rusecki - wybitny teolog, kierownik Katedry Misjologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, autor licznych publikacji z zakresu teologii fundamentalnej i religiologii. Zmarł w nocy 15 grudnia w wieku 70 lat.

Wspólnota akademicka KUL, na czele z rektorem i senatem uczelni, wspomina śp. ks. prof. Ruseckiego jako oryginalnego myśliciela, wybitnego teologa, twórcę i mistrza lubelskiej szkoły teologii fundamentalnej, a także wspaniałego profesora i wychowawcę, autora ponad 700 publikacji naukowych.

"Personalista, Człowiek skromny i wielkiego serca. Gorliwy Kapłan, Kaznodzieja i Duszpasterz" - czytamy na stronie internetowej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Msza św. żałobna zostanie odprawiona w kościele akademickim KUL we wtorek 18 grudnia o godz. 12.30.

Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się w archikatedrze lubelskiej 19 grudnia o godz. 13, po których nastąpi złożenie ciała na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.

Ks. prof. Marian Rusecki urodził się 22 marca 1942 r. w Janowie Lubelskim, w rodzinie robotniczej. Po uzyskaniu świadectwa maturalnego wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. W 1966 r. przyjął święcenia kapłańskie i skierowany został do pracy duszpasterskiej jako wikariusz w parafii Garbów. W 1967 r. rozpoczął specjalistyczne, stacjonarne studia z zakresu teologii fundamentalnej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Po ich ukończeniu w 1970 r. pracował w parafii św. Pawła w Lublinie.

W 1974 r. ks. Rusecki uzyskał doktorat z teologii fundamentalnej na podstawie rozprawy „Współczesne dyskusje nad teorią apologetyki”, napisanej pod kierunkiem ks. prof. E. Kopcia. W tym samym roku został zaangażowany w KUL na stanowisku asystenta, a następnie kolejno: starszego asystenta i adiunkta. W 1984 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Funkcja motywacyjna cudu w teologii XX wieku”. W 1991 r. otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego i tytuł naukowy profesora, w 1994 r. – profesora zwyczajnego.

W 1976 r. był stypendystą Institute Catholique w Paryżu, a w 1983 i 1989 – Katolickiego Uniwersytetu w Louvain-la-Neuve. Jako prodziekan Wydziału Teologii KUL wykorzystał swe doświadczenie dla wprowadzenia w 1991 r. pedagogizacji na Wydziale i gruntownej reformy studiów w latach 1995-96. Wieloletni dyrektor Instytutu Teologii Fundamentalnej na Wydziale Teologii KUL, w ramach Instytutu kierował Katedrą Chrystologii Fundamentalnej i Katedrą Eklezjologii Fundamentalnej, aktualnie Katedrą Misjologii.

W okresie 1990-96 był członkiem Redakcji Naczelnej Encyklopedii Katolickiej i kierownikiem działu „Teologia fundamentalna”. Od 1989 r. przewodniczył Ogólnopolskiej Sekcji Teologii Fundamentalnej przy Komisji Episkopatu ds. Nauki Katolickiej, przekształconej w 2005 r. w Stowarzyszenie Teologów Fundamentalnych w Polsce, którego jest przewodniczącym.

Doprowadził do włączenia teologii do grona dyscyplin naukowych zrzeszonych w Polskiej Akademii Nauk, co znalazło swój finał w utworzeniu w 2003 r. Komitetu Nauk Teologicznych. Do 2012 r. był jego przewodniczącym i redaktorem naczelnym dwóch serii wydawniczych: "Studiów Nauk Teologicznych PAN” oraz "Wkładu chrześcijaństwa w kulturę polską”.

Był członkiem korespondentem Pontificia Academia Teologica (Papieskiej Akademii Teologicznej) w Watykanie, powołanym do tego gremium przez papieża Jana Pawła II.

Rezultaty swych badań naukowych ks. prof. Rusecki opublikował w 35 monografiach książkowych, w tym 18 zbiorowych i 17 indywidualnych, ponad 650 artykułach naukowych i popularnonaukowych oraz encyklopedycznych. Do najważniejszych opracowań zbiorowych można zaliczyć m.in.: Z zagadnień światopoglądu chrześcijańskiego; Wiarygodność Kościoła wobec przemian w Polsce. Quo vadis Ecclesia Polonorum?; Problemy współczesnego Kościoła; Chrześcijaństwo jutra. Materiały II Międzynarodowego Kongresu Teologii Fundamentalnej. Lublin, 18-21 września 2001 r.; Wokół deklaracji "Dominus Iesus”; Leksykon Teologii Fundamentalnej; Być chrześcijaninem dziś. Teologia dla szkół średnich.

W kwietniu br. otrzymał tytuł doktora honoris causa Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu