Pochwała litografii - pod takim tytułem w Galerii "Test" przy ul. Marszałkowskiej przygotowana jest jubileuszowa ekspozycja. To pierwsza z zaplanowanych wystaw włączająca się w obchody
stulecia warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W skrótowy sposób pokazuje ona dzieje litografii ASP, przypomina osoby związane z litografią oraz prezentuje artystów tworzących obecnie
w tej technice.
Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie rozpoczęła swoją działalność w 1904 r. Inicjatorem jej założenia był malarz Kazimierz Stabrowski. On nadał Szkole kierunek programowy.
Wśród pierwszych powołanych profesorów znaleźli się: Karol Tichy, Ferdynand Ruszczyc, Konrad Krzyżanowski, Xawery Dunikowski. Później dołączyli m.in. Edward Trojanowski, Stanisław Lentz i Ignacy
Pieńkowski.
W pierwszym okresie nie istniała wydzielona katedra ani pracownia grafiki. Zajęcia z technik graficznych odbywały się na kursach ze sztuki stosowanej, ale już pierwsi profesorowie
Ruszczyc, Tichy, Trojanowski mieli w swym dorobku prace graficzne - litografie.
Zajęcia z litografii prowadził od 1920 r. Edward Trojanowski. Dwa lata później została utworzona Katedra Grafiki Artystycznej prowadzona przez Władysława Skoczylasa, a w
1926 r. Katedra Grafiki Użytkowej, którą objął Edmund Bartłomiejczyk. W 1932 r. Szkoła Sztuk Pięknych uzyskała status Akademii. Była uczelnią jednowydziałową z kilkoma
katedrami, w tym ze wspomnianymi wcześniej Katedrami Grafiki Artystycznej i Użytkowej. Po śmierci Skoczylasa, Katedrę prowadził Leon Wyczółkowski, a po nim
Stanisław Ostoja-Chrostowski. W latach powojennych Akademia organizowała się na nowo. Wydział Grafiki związany był z Wydziałem Malarstwa, dopiero w 1968 r. wyodrębnił
się samodzielny Wydział Grafiki. Kierownikiem Pracowni Litografii został Józef Pakulski. Jego uczniami byli m.in. Janusz Przybylski, Tadeusz Łapiński, Jan Leśniak, Czesław Podgórski, Edward Dwurnik, Zygmunt
Magner czy obecnie prowadzący Pracownię Litografii Władysław Winiecki. W latach 1992-99 w prowadzeniu Pracowni współpracował z prof. Winieckim Andrzej Węcławski, obecny
dziekan Wydziału Grafiki. Wśród uczniów Profesora byli m.in. Błażej Ostoja-Lniski czy Małgorzata Dmitruk, obecnie pracownicy dydaktyczni Akademii.
Wystawa w galerii "Test" przy ul. Marszałkowskiej 34/50 czynna będzie do 28 sierpnia.
Nowe zasady żywienia w szkołach miały oznaczać zdrowsze posiłki, mniej cukru i więcej warzyw. Tymczasem już po pierwszych dniach ich obowiązywania krytyczne głosy pojawiły się nawet w mediach uchodzących za liberalne. Informowały one o dzieciach wracających ze szkoły głodnych i rodzicach rezygnujących z obiadów; opisywały nietknięte posiłki oraz widmo podwyżek cen. To ważny moment tej debaty. Pokazuje bowiem, że problemu nie da się sprowadzić do sporu prawicy z lewicą ani do prostego pytania, kto lubi mięso, a kto soczewicę.
Od 1 września 2026 roku obowiązują nowe zasady sprzedaży żywności oraz organizowania żywienia zbiorowego w szkołach i przedszkolach. Więcej produktów roślinnych, mniej cukru i soli, ograniczenie potraw smażonych oraz obowiązkowa potrawa ze strączków bez składników pochodzenia zwierzęcego - kierunek zmian przedstawiany jest jako prozdrowotny i przyjazny środowisku. Warto jednak postawić pytanie, gdzie przebiega granica między uzasadnioną troską państwa o zdrowie dziecka a prawem rodziców do decydowania o jego wychowaniu i sposobie żywienia.
„Bóg prosi nas o przebaczenie, ponieważ tylko ci, którzy potrafią przebaczać, mogą otrzymać Boże przebaczenie i zbawienie, które przyniósł nam Jezus” - w swoich codziennych wideokonferencjach w parafii Świętej Rodziny w Gazie jej proboszcz, ks. Gabriel Romanelli, przeplata rozważania nad Ewangelią z bezpośrednim świadectwem o życiu w Strefie Gazy, doświadczonej kryzysem humanitarnym, który nie ustępuje. Centralnymi tematami najnowszych wystąpień duchownego są: przebaczenie, nadzieja i potrzeba odbudowy nie tylko budynków i infrastruktury, ale także relacji, zaufania i poczucia przyszłości.
Rozważając Ewangelię, ks. Romanelli zachęca nas do ponownego odkrycia mocy chrześcijańskiego przebaczenia, które nie zależy od postawy drugiego. „Wielu mówi: aby przebaczyć, drugi musi najpierw żałować. Ale gdzie to jest napisane? Pan prosi nas o przebaczenie bezwarunkowe. Jeśli drugi nie żałuje, to sprawa między nim a Bogiem; ja jednak wypełnię swoją część i znajdę pokój w sercu” - przekonuje. Przebaczenie nie oznacza zaprzeczenia doznanej krzywdzie ani zapomnienia o winie. „Zło pozostaje złem. Przebaczenie oznacza jednak, że nie pozwalamy mu nadal dominować w naszym życiu i mieć ostatniego słowa” - tłumaczy, dodając, że przebaczenie jest fundamentem każdej autentycznej drogi pokoju.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.