Reklama

Wiara

Uczta wiary`

Homilie Benedykta XVI wygłaszane podczas prywatnych celebracji jego domownicy określali mianem pereł. Dziś trafiają one w ręce czytelników.

Niedziela Ogólnopolska 48/2025, str. 29

[ TEMATY ]

książka

Materiał prasowy

Okładka książki Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017

Okładka książki Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na obrazku prymicyjnym z 29 czerwca 1951 r. neoprezbiter zacytował fragment z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1, 24): „Nie jesteśmy panami naszej wiary, lecz sługami waszej radości”, by ukazać prawdziwy kierunek kapłańskiego przepowiadania. Już w tym krótkim zdaniu młody Joseph Ratzinger wyraził również wolę osobistego przekładu tekstu biblijnego, by uczynić go bardziej zrozumiałym niż ten oficjalny. Spuścizna kaznodziejska, ukazana głównie w jego dziełach zebranych Opera omnia, jest dobrym tego przykładem i świadectwem. Także w prezentowanych „nieznanych homiliach” z lat pontyfikatu oraz po 2013 r. widoczna jest owa tendencja do własnego przekładu Pisma Świętego, a przez to i bezpośredniego docierania do słuchacza i czytelnika.

Tytuł Pan trzyma nas za rękę pochodzi z modlitwy jednej z ostatnich homilii, wygłoszonej 2 kwietnia 2017 r., gdy coraz słabszym głosem, ale z mocą ducha Benedykt XVI mówił, „abyśmy coraz lepiej umieli mocno trzymać Pana za rękę”. On nie puszczał ręki Pana, dlatego też w chwili śmierci (31 grudnia 2022 r.) mógł radośnie wyrzec słowa: „Panie, kocham Cię”. Homilie te wyrażają wspomnianą prymicyjną dewizę, która stała się zarazem syntezą jego życia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

„Nieznane homilie” głoszone były w latach 2005-17, a zatem jeszcze podczas pontyfikatu (dziesięć), w Castel Gandolfo po abdykacji (pięć), w Albano Laziale (jedna) oraz w klasztorze Mater Ecclesiae (czterdzieści). Wszystkie mają podobną strukturę, na którą składają się: żywe odniesienie do konkretnego czytania liturgicznego, wzniosła analiza głównego tekstu, ubogacana często tradycją Ojców Kościoła, a także pytania i próba odpowiedzi na nie, i są zakończone krótką modlitwą.

Przykładem może być znana perykopa o dziejach starszego brata z Ewangelii według św. Łukasza (15, 1-3. 11-32) z 10 marca 2013 r. Przypowieść tę określa się zwyczajowo tytułem: Syn marnotrawny; w jej w centrum jest właśnie młodszy brat, który opuszcza dom swego ojca, bo zapragnął absolutnej wolności. W swej podróży na dno w imię wolności i życia zrozumiał, że to nie jest wolność, że to nie jest życie.

W ten sposób objawiła się wewnętrzna droga młodszego brata, której nie rozumiał starszy brat i dlatego buntował się przeciw ojcu, i uważał go za niesprawiedliwego, gdy ten wprawił ucztę powracającemu synowi. Puenta tej przypowieści jest zaskakująca: „Starszy brat musi również się nauczyć, że to właśnie bycie w domu jest wolnością i życiem”. Dopiero sam ojciec tłumaczy mu: „Wszystko moje jest twoje, jesteś w pełni życia, masz wszystko, jesteś rzeczywiście wolny... Wejdź na ucztę wiary!”.

Jak do starszego brata, tak i do nas mówi Pan: „Musicie zrozumieć, że to wy jesteście w życiu, w wolności, że jesteście w domu i to wszystko, co moje, jest wasze”. Trzeba to przyjąć z wiarą, że prawdziwe życie i prawdziwa wolność są w domu Ojca Niebieskiego. Jest to wezwanie, aby cieszyć się radością z przebywania z Ojcem, bo w Nim jest radość prawdziwego życia, wiecznego życia.

Prezentowany tom „nieznanych homilii” uporządkowany jest w cyklu roku liturgicznego, a nie chronologii ich powstania. Zawiera homilie na okres: Adwentu (osiem), Bożego Narodzenia (jedna), Wielkiego Postu (szesnaście), Triduum Paschalnego (jedna) i Wielkanocy (osiemnaście), na uroczystość Trójcy Świętej (cztery) oraz na okoliczność innych świąt (osiem).

Wszystkie homilie nie tylko wyrażają wielki kunszt kaznodziejski Benedykta XVI, ale przede wszystkim wiodą do doświadczenia blasku Bożej prawdy. Przez to Papa emeritus dał rzeczywiste świadectwo służby wierze, a nie panowania nad nią.

Książka ukazała się pod patronatem Niedzieli

Pan trzyma nas za rękę. Nieznane homilie z lat 2005-2017
Benedykt XVI
Wydawnictwo: Esprit
Liczba stron: 400
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl

2025-11-25 15:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Objawienia Jezusa i Maryi w Polsce

[ TEMATY ]

książka

Mat.prasowy

Wszystkie wizje i objawienia, które miały miejsce po ukształtowaniu się Nowego Testamentu, nazywamy objawieniami prywatnymi. To objawienia Jezusa Chrystusa, Maryi, świętych lub aniołów, którzy poprzez wizje zmysłowe lub duchowe, przekazują wizjonerowi albo grupie wizjonerów orędzia.

Pomagają im lepiej zrozumieć Ewangelię, poprzez jej pryzmat odczytywać „znaki czasu”. W książce zostało opisanych 100 objawień prywatnych, które zapisały się w historii Polski i Kościoła. Zaowocowały m.in. nowymi formami pobożności, budową kościołów lub utworzeniem sanktuariów, a także powstaniem dzieł mistycznych (Dzienniczek św. siostry Faustyny, pisma s. Roberty Babiak, s. Leonii Nastał czy Fulli Horak).
CZYTAJ DALEJ

Religia przed lekcjami lub po nich. Rodzice mówią o konsekwencjach

2026-09-02 09:21

[ TEMATY ]

religia w szkole

Adobe Stock

Umieszczanie religii na pierwszej lub ostatniej godzinie lekcyjnej w praktyce oznacza zajęcia tuż po godz. 7.00 albo już po zakończeniu pozostałych lekcji. Rodzice i katecheci w rozmowie z Vatican News wskazują, że utrudnia to uczniom udział w katechezie. Według danych Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego w roku szkolnym 2024/2025 na lekcje religii uczęszczało w Polsce prawie 76 proc. uczniów.

Arkadiusz Kuznacki ze Wschowy jest ojcem dwojga dzieci – uczniów pierwszej i ósmej klasy. Jak mówi Vatican News, od kilku lat obserwuje stopniowe ograniczanie miejsca religii w szkolnym planie.
CZYTAJ DALEJ

Dlaczego podczas Mszy św. stoimy, klęczymy i siedzimy? Znaczenie postaw liturgicznych

2026-09-02 20:40

[ TEMATY ]

liturgia

Karol Porwich/Niedziela

„Jednakowa postawa ciała, którą powinni zachowywać wszyscy uczestnicy Liturgii, jest znakiem wspólnoty i jedności zgromadzenia, wyraża bowiem, a zarazem wywiera wpływ na myśli i uczucia uczestników” (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego nr 20).

Postawa stojąca jest wyrazem uszanowania. Wszędzie na widok osoby wyżej postawionej przybiera się postawę stojącą. Podczas liturgii postawa stojąca jest zewnętrznym znakiem głębokiego uszanowania dla Boga jako najwyższego Pana (Mt 6,5; Mk 11,25; Łk 18,11; 22,46).
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję