Dlaczego nie nasze miasto. Dlaczego nie my? – zapytali w 2004 r. burmistrz Lubaczowa Waldemar Janusz Zubrzycki, jego zastępca Krzysztof Szpyt, doświadczona instruktorka kultury Grażyna Bielec i nowy dyrektor MDK Andrzej Kindrat. Postanowili zorganizować pierwszy Lubaczowski Koncert Noworoczny. Spotkał się on z entuzjastycznym przyjęciem. Zdecydowano go kontynuować w następnych latach.
Reklama
11 stycznia odbyła się już jego dwudziesta edycja. I jak co roku nie wszyscy mogli obejrzeć ten koncert. Sala widowiskowa MDK okazała się za mała, by pomieścić wszystkich chętnych. Bilety wejściowe rozeszły się w ciągu pół godziny. W świąteczną atmosferę tego wieczoru wprowadzili swoim występem aktorzy Teatru Małych Form prowadzeni przez Grażynę Bielec i dziecięcego teatru „Lentylki” Krystyny Czura. Oba teatry mają swoją bogatą historię. Pierwszy pisaną od 1974 r., a drugi od 1990 r., obfitującą w ogromne sukcesy. Młodzi aktorzy przekazali wierszowane noworoczne życzenia, zaśpiewali pastorałki i kolędy oraz przedstawili świąteczny skecz kabaretowy. Życzenia noworoczne uczestnikom koncertu, złożyli także dziekan lubaczowski ks. kan. Andrzej Stopyra i burmistrz Lubaczowa Krzysztof Szpyt. Następnie na scenę wkroczyły Martyna Potoniec oraz Karolina Hass, zadziwiając wszystkich swoimi tanecznymi umiejętnościami baletowymi i w tańcach współczesnych. Uczestnicy „Studia Piosenki”, prowadzeni przez Andrzeja Kindrata, zaśpiewali pastorałki. Zespół instrumentalno-wokalny „Gitarą i Piórem”, prowadzony przez Piotra Batyckiego, wraz z harcerzami z Hufca ZHP Lubaczów, zaimponowali publiczności swoimi umiejętnościami muzycznymi. Występującym artystom zostały wręczone upominki od dyrektora MDK Andrzeja Kindrata i posłanki na Sejm RP Teresy Pamuły, która korzystając z okazji złożyła obecnym noworoczne życzenia. Wśród gości był Zenon Swatek, wicestarosta lubaczowski i Marek Małecki, przewodniczący Rady Miejskiej w Lubaczowie.
Gwiazdą koncertu była Magdalena Białorucka-Ogorzelec z zespołem. Jest ona absolwentką wokalistyki na kierunku Jazz i muzyka rozrywkowa, a także Filologii rosyjskiej w Rzeszowie. Laureatka wielu konkursów i festiwali. Na wydanej pierwszej solowej płycie „MiłoŚnie” opowiada o różnych odmianach miłości, pokazując jednocześnie jak ważny jest dla nas kontakt z drugim człowiekiem. Wokalistka zauroczyła wszystkich swoim głosem i interpretacją utworów, a także jazzowymi aranżacjami znanych kolęd i piosenek świątecznych. Towarzyszyli jej utalentowani muzycy – pianista Bartosz Tarnawski, perkusista Damian Sąsiadek, basista Paweł Jarosiński oraz lubaczowianin – gitarzysta Marek Kindrat. Koncert zakończył się wspólnym kolędowaniem. Publiczność opuściła salę MDK w Lubaczowie w świątecznym nastroju i radości.
Nauczanie i uprawianie teologii w środowisku wspólnoty klasztoru miało w średniowieczu pogłębiać duchowość. W XII wieku wybitnym przedstawicielem teologii monastycznej był Bernard z Clairvaux, opat cystersów, który przysporzył zakonowi ogromną liczbę nowych braci; za jego słowem i postawą poszło wielu, ponadto w ciągu całego życia założył 68 nowych klasztorów i objął swoim kierownictwem 160.
Bernard urodził się k. Dijon – stolicy Burgundii, w roku 1090. Jego rodzice byli pobożni. Ojciec był rycerzem i doradcą księcia Burgundii, matka pochodziła z możnego rodu. Po śmierci matki 17-letni chłopiec oddał się w opiekę Matce Bożej, jednak u progu dorosłości przeżył załamanie wewnętrzne. Trwająca 2 lata walka z pustką duchową przyniosła niezwykłe owoce. 22-letni młody człowiek wrócił do Boga i zapragnął życia w oddaleniu od świata. Uczynił to, pociągając za sobą ojca, kilku krewnych i niemal dwudziestu przyjaciół. Po 3 latach życia w cysterskim opactwie w Citeaux, wybudował i objął klasztor w dzikiej kotlinie Szampanii, a miejscu temu po oswojeniu nadał nazwę Clairvaux – Jasna Dolina. Przez 38 lat był tam opatem, jednak jego działalność nie ograniczyła się ani do tego miejsca, ani do ludzi, którymi przewodził. Zreformował życie klasztorne, brał udział w istotnych wydarzeniach politycznych i kościelnych, wiele podróżował, utrzymywał kontakty z wszystkimi ważniejszymi postaciami swoich czasów. Jego zdanie i poparcie były decydujące m.in. podczas organizowania drugiej wyprawy krzyżowej w 1147 r. Zmarł 20 sierpnia 1153 r. Do chwały świętych wyniósł go Aleksander III w 1174 r. Doktorem Kościoła ogłosił go Pius VIII w 1830 r.
Trzy niezwykłe historie ludzi, których wiara została poddana radykalnej próbie. Pierwsza rozpoczyna się od niewyobrażalnej tragedii i pytania: „Jeśli Bóg jest dobry, dlaczego do tego dopuścił?” Druga pokazuje młodego człowieka piszącego z zachwytem o zjednoczeniu z Chrystusem — człowieka, który później stanie się jednym z największych przeciwników religii. Trzecia prowadzi nas na nocny spacer C.S. Lewisa z J.R.R. Tolkienem i do zaskakującej podróży, podczas której niewierzący pisarz odkrył, że… już wierzy.
Dlaczego św. Piotr rozpoznał w Jezusie Mesjasza, choć faryzeusze wiedzieli o religii znacznie więcej? Czy wiara jest rezultatem logicznego rozumowania, osobistej decyzji, a może darem, którego człowiek nie potrafi sam sobie zapewnić? I co zrobić, gdy czujemy, że nasze połączenie z Bogiem staje się coraz słabsze?
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
