Korzystając z zaproszenia odwiedziłem gościnne mury szczecińskiego Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego im. św. Maksymiliana Marii Kolbego, gdzie ważne w życiu szkoły wydarzenia niezmiennie poprzedza uroczysta Eucharystia.
Szczeciński „Katolik” od lat należy do grona jednej z najlepszych szkół w mieście oraz regionie Pomorza Zachodniego. – W tym roku w murach naszego liceum naukę będzie pobierało 196 uczniów – mówi Magdalena Biskup, zastępca dyrektora. – W klasach pierwszych, w klasie matematyczno-geograficznej i biologiczno-chemicznej naukę podejmie 41 uczniów, natomiast do matury w tym roku szkolnym przystąpi 55 osób.
Inaugurującą nowy rok szkolny Mszę św. sprawował dotychczasowy prefekt szkoły ks. Michał Mikołajczak wraz z podejmującym tę funkcję od tego roku ks. Jakubem Rogowskim, który w trakcie homilii apelował do młodzieży, by z odwagą spoglądała w przyszłość oraz ku Bogu.
W końcowej części Mszy św. miał miejsce symboliczny i wzruszający gest przekazania przez ks. Michała Mikołajczaka stuły kapłańskiej z wyhaftowaną tarczą szkoły swojemu następcy.
Z podejmującym funkcję prefekta KLO udało mi się zamienić kilka słów.
Reklama
Adam Szewczyk: Czy to Księdza debiut w roli prefekta?
Ks. Jakub Rogowski: Tak, nie byłem wcześniej prefektem w żadnej szkole katolickiej. Liceum katolickie pamiętam z odbywanej tu praktyki katechetycznej. Mimo wszystko obecna posługa to dla mnie coś nowego, nowe wyzwanie, odkrywanie nowych możliwości, ale i nowych obowiązków. Wierzę, że Pan Jezus będzie wspomagał mnie i całą szkołę w tych nowych zadaniach.
Jak pośród krzykliwych ofert współczesnego świata głosić młodzieży Chrystusa?
To pewnego rodzaju wyzwanie. Najważniejszą rzeczą jest po prostu być sobą, przedstawiać im Kościół takim, jakim jest naprawdę. Mówić prawdę o Kościele, prawdę o Jezusie Chrystusie, bo Kościół to właśnie On. Jeżeli będziemy mówili kim naprawdę jest Jezus Chrystus i jaki On jest, z pewnością wystarczy to, by przedstawiać pozytywny, piękny obraz Kościoła, którym jest Jezus Chrystus. Kościół to ja i ty. To jest każdy człowiek, który buduje tę całość, Kościół Chrystusowy.
Czego Księdzu życzyć u progu nowej posługi?
Mam w sobie wiele obaw, niepokoju, trochę stresu, co przyniosą kolejne dni, dlatego, że funkcja prefekta, o czym wspomniałem, jest dla mnie czymś nowym. Na pewno potrzebuję wiele łask Pana Boga. Myślę, że jak Boża łaska będzie w moim sercu, to współpraca z nią w zupełności wystarczy.
Przyglądając się życiu i duchowości samarytańskiej rodziny z Markowej zauważmy, w jaki sposób człowiek przy współpracy z łaską Bożą może wydać błogosławione owoce – powiedział bp Henryk Wejman.
U bram Szczecina w niedzielę Chrztu Pańskiego – drugiego dnia peregrynacji po ziemiach Kościoła nad Odrą i Bałtykiem – gościnnie relikwie przyjęła wspólnota skupiona pod matczynym płaszczem Najświętszej Maryi Panny Niepokalanego Serca na os. Słonecznym.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
„Tam, gdzie nasze zmysły i intelekt zawodzą w obliczu tak wielkiej Tajemnicy, nasza wiara, a nawet nasze ciało muszą wkroczyć do akcji, zginając kolana” - podkreśla abp Anthony Fisher. Metropolita Sydney napisał list do wiernych z okazji Bożego Ciała, które w Australii - podobnie jak w wielu innych krajach - obchodzone jest nie w czwartek, ale w niedzielę.
List abp. Fishera zatytułowany jest „Uklęknijmy przed Bogiem, który nas stworzył”. Hierarcha przypomina w nim, że kierowana przez niego archidiecezja Sydney w 2028 roku będzie gospodarzem Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego, który jednocześnie będzie celebracją setnej rocznicy pierwszego Krajowego Kongresu Eucharystycznego w Australii.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
