W głosach wsparcia dla Ukrainy zagrożonej rosyjską inwazją nie słychać zbyt wyraźnie wypowiedzi włoskich polityków, tradycyjnie bliskich Rosji. Tym bardziej cieszy głos przewodniczącego włoskiego episkopatu kard. Gualtiera Bassettiego, który w specjalnym liście do abp. Światosława Szewczuka stanął po stronie Ukrainy. Purpurat zapewnił o bliskości i modlitwie w tych „dramatycznych godzinach”.
la Repubblica Czy Watykan „załatwi” pokój?
Co z wysiłkami dyplomacji watykańskiej w celu zatrzymania wojny i utrzymania pokoju w Europie? Możemy być pewni, że takie działania są podejmowane, choć jak to w dyplomacji bywa, nie w świetle reflektorów. Wskazuje na to choćby rozmowa, którą rzymska La Repubblica przeprowadziła z abp. Paolem Pezzim, nuncjuszem apostolskim w Moskwie. Z tego, co powiedział, można wiele wywnioskować. Najważniejsze, że jest jeszcze pole do działań dyplomatycznych. Przez usta nuncjusza, przedstawiciela Watykanu, w świat poszła informacja, że Franciszek wraz ze Stolicą Apostolską jest gotowy pełnić funkcję mediatora. Nie byłby to precedens, bo dyplomacja watykańska odegrała decydującą rolę w rozwoju sytuacji w Sudanie Płd., Kolumbii i Republice Środkowoafrykańskiej. W pamięci świata pozostaje zupełnie pozaprotokolarny gest ucałowania przez papieża nóg sudańskich przywódców podczas rozmów w Watykanie.
Inwazja – jak co bardziej stanowczy komentatorzy nazywają ustanowienie jurysdykcji patriarchatu moskiewskiego na terenie Afryki, która według tradycji prawosławnej jest kanonicznym, czyli suwerennym terytorium patriarchatu aleksandryjskiego – trwa w najlepsze. Coraz więcej afrykańskich popów razem ze swymi wspólnotami przechodzi „pod skrzydła” Moskwy. Istnieje podejrzenie, że Rosjanie przekupują prawosławnych z Afryki, dając pensje popom oraz zapewniając pomoc medyczną i humanitarną ubogim ludziom. Oficjalny przekaz patriarchatu moskiewskiego jest taki, że to sami Afrykańczycy uznają decyzję Teodora II dotyczącą autokefalii dla Cerkwi na Ukrainie za niezgodną z prawem i w imię wierności prawosławnemu nauczaniu oraz w trosce o jedność Kościoła garną się pod opiekuńczy płaszcz Cyryla. Sytuacja patriarchatu aleksandryjskiego jest bardzo trudna ze względu na sytuację finansową. W Rosji Cerkiew jest wspierana przez państwo i miliarderów, którzy wyrośli na państwowym majątku.
24 ORE PROFESSIONALE Budżetowa dziura mniejsza
Droga do naprawy finansów Watykanu jest jeszcze długa. Zaplanowany na 2022 r. bilans Stolicy Apostolskiej zakłada deficyt w wysokości 33 mln euro – jest on mniejszy niż w ub.r. (42 mln). Problemy ekonomiczne pogłębiły pandemia oraz spadek ofiarności wiernych. Muszą pomóc oszczędności i sprawniejsze zarządzanie majątkiem. Temu przede wszystkim ma służyć reforma sekretariatu ekonomicznego.
Glas Koncila Życie religijne w Auschwitz
Ciekawy wywiad z polską historyczką, która pracuje w Muzeum w Auschwitz, przeprowadził chorwacki tygodnik katolicki Glas Koncila. Teresa Wontor-Cichy próbuje przybliżyć w nim chorwackiemu czytelnikowi podstawową wiedzę o miejscu, które do dziś jest symbolem piekła na ziemi – obozie koncentracyjnym Auschwitz. Dla polskiego czytelnika interesujący może być fragment dotyczący życia religijnego w obozie. Toczyło się ono w ukryciu. Najczęstszą formą religijności była modlitwa, zdarzało się, że zbiorowa, która w tym miejscu beznadziei dodawała otuchy. Były także sprawowane Msze św. – w niewielkim, zaufanym gronie i z zachowaniem środków ostrożności. Księża, o ile tacy byli, błogosławili pary, które w tych okrutnych warunkach podjęły święte zobowiązanie wierności małżeńskiej. Zdarzały się również chrzty św., choć porodów nie było wiele, a większość dzieci nie była w stanie przeżyć niemieckiego okrucieństwa. Chrztów udzielali zwykle współwięźniowie.
Ukraina została ogłoszona przez brytyjski tygodnik krajem roku 2022. Zaznaczono, że to nietypowy wybór, bo zwykle ten tytuł jest przyznawany krajowi, w którym w ciągu ostatnich 12 miesięcy sytuacja najbardziej się poprawiła. Tymczasem na Ukrainie wskutek niesprowokowanej niczym inwazji Rosji życie większości mieszkańców zdecydowanie się pogorszyło, a gospodarka skurczyła się o jedną trzecią. Ale wybór był oczywisty. W uzasadnieniu napisano, że zasłużyła na tytuł kraju roku z powodu heroizmu, pomysłowości, odporności i tego, iż nie odpowiada na zbrodnie wojenne tym samym. Ukraina miała być zmiażdżona przez znacznie większego sąsiada, a jej obrońcy mieli uciec. Tymczasem Ukraińcy walczyli, a ich prezydent, odrzuciwszy zachodnie oferty ewakuacji z Kijowa, odpowiedział, że potrzebuje amunicji, a nie podwózki. Profesorowie, hydraulicy i gwiazdy muzyki zaciągnęli się do wojska, zamienili wygodne łóżka na mroźne okopy – pisze tygodnik i podkreśla, że przeciwstawiając się rosyjskiemu despocie, Ukraińcy ochronili swoich sąsiadów. Gdyby Putin podbił Ukrainę, mógłby w następnej kolejności zaatakować Gruzję, Mołdawię albo zagrozić krajom bałtyckim. „Ukraina pokazała, że słabsi mogą stawić czoła prześladowcom, nawet ogromnym. Ukraińcy pokazali, że kłamstwa można zdemaskować, a terrorowi można się przeciwstawić. Ich walka jest daleka od zakończenia. Ale ich przykład w 2022 r. nie miał sobie równych. Chwała Ukrainie!” – podsumował swój wybór The Economist.w.d.
14 września 335 r. dokonano konsekracji Bazyliki Zmartwychwstania, którą wybudował cesarz Konstantyn blisko miejsca ukrzyżowania Chrystusa. Od tego czasu Wschód chrześcijański obchodził tego dnia
uroczyste święto na cześć Krzyża Zbawiciela.
Krzyż jest miejscem zwycięstwa Chrystusa. Z wysokości Krzyża Jezus pociąga do siebie wszystkich grzeszników (zob. J 12, 32) i objawia im miłość Ojca, który Go posłał. Oddając
na nim ostatnie tchnienie, ofiarował się jako żertwa przebłagalna za grzechy całego świata i oddał chwałę Ojcu z wszystkimi, których zbawił.
Spotkanie rozpoczęło się w Domu Diecezjalnym TABOR. Uczestnicy przedstawiali swoje rodziny, opowiadali o doświadczeniach małżeńskich i dzielili się historiami, które często rozpoczynały się od jednego, odważnego kroku – decyzji, że ich wesele będzie świętem miłości, a nie alkoholu. Pierwszego dnia uczestników odwiedził biskup Kazimierz Górny, który podziękował małżonkom za ich świadectwo i przypomniał postać św. Maksymiliana Marii Kolbego – patrona ludzi podejmujących trud życia w trzeźwości. Podczas Eucharystii ks. dr Wiesław Matyskiewicz podkreślał, że abstynencja nie jest wyrzeczeniem, lecz darem składanym rodzinie i bliźnim.
Drugi dzień miał charakter formacyjny. Konferencje poświęcone problematyce uzależnień pokazały, jak współczesna wiedza medyczna i psychologiczna potwierdza znaczenie profilaktyki oraz odpowiedzialnych wyborów. Szczególnym przeżyciem była pielgrzymka do Markowej – miejsca naznaczonego świadectwem błogosławionych Józefa i Wiktorii Ulmów. Ich życie przypomina, że miłość małżeńska to codzienna odpowiedzialność za drugiego człowieka, gotowość do poświęcenia i odwaga życia zgodnie z wyznawanymi wartościami. Wieczorne warsztaty taneczne, wspólna modlitwa różańcowa oraz rozmowy do późnych godzin pokazały, że integracja nie potrzebuje alkoholu. Wręcz przeciwnie – uczestnicy podkreślali, że dopiero w atmosferze trzeźwości można w pełni cieszyć się obecnością drugiego człowieka, prowadzić wartościowe rozmowy i budować prawdziwe więzi.
Ostatni dzień spotkania był czasem dziękczynienia za otrzymane łaski. Podczas Eucharystii w parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Rzeszowie-Dworzysku ks. prałat Władysław Zązel, który zachęcał, aby rodzinne uroczystości – zwłaszcza wesela – były świadectwem wolności, odpowiedzialności i szacunku wobec każdego uczestnika.
XXXII Wesele Wesel nie było jedynie kolejnym zjazdem małżeństw. Było przede wszystkim żywym dowodem na to, że można świętować inaczej. Coraz więcej młodych narzeczonych zastanawia się dziś nad organizacją wesela bezalkoholowego. Nie dlatego, że chcą komukolwiek coś udowodnić, ale dlatego, że pragną, aby najważniejszy dzień ich życia był pięknym początkiem wspólnej drogi, wolnym od ryzyka nadużyć i złych doświadczeń. Rzeszowskie XXXII Wesele Wesel pozostawiło uczestnikom nie tylko piękne wspomnienia, ale również ważne przesłanie. Każde bezalkoholowe wesele staje się świadectwem, że można budować kulturę spotkania opartą na szacunku, odpowiedzialności i prawdziwej wolności. Oby takich świadectw było w Polsce coraz więcej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
