– Marianku, a ostrzygłbyś mnie? Jak odpowiedział na to pytanie i co z tego wynikło opowiada br. Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, przyjaciel papieża Polaka.
Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali” – te słowa św. Jana Pawła II towarzyszyły uczestnikom Wojewódzkiego Konkursu Interdyscyplinarnego o Wielkich Polakach. Tematem tegorocznej, ósmej edycji była postać św. Jan Pawła II na tle historii Polski w XX i XXI wieku. Spośród 682 uczniów klas VI-VIII z 66 szkół podstawowych w regionie wyłoniono 21 laureatów, którzy uzyskali co najmniej 80% punktów.
Zwycięzcy
Laureatem konkursu został Stanisław Karol Kołodziejczak ze Szkoły Podstawowej nr 14 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego we Włocławku. Wśród wyróżnionych finalistów znalazła się Julia Leśniak ze Szkoły Podstawowej nr 15 w Toruniu, która zajęła piąte miejsce.
Gala wręczenia nagród oraz dyplomów i stypendiów miała miejsce 24 czerwca w Centrum Edukacji Młodzieży im. ks. Jerzego Popiełuszki w Górsku. Z powodu epidemii miała ona bardziej kameralny charakter niż w latach ubiegłych.
Niezatarte wspomnienia
Reklama
Gościem specjalnym spotkania był br. Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, bliski współpracownik kard. Karola Wojtyły i wieloletni przyjaciel papieża Polaka. Opowiedział kilka ciekawych anegdot z ich wspólnie przeżytych lat. Wspominał, jak kard. Wojtyła przed konklawe w 1978 r. skierował do niego nietypową prośbę. – Marianku, a ostrzygłbyś mnie? Żebym jakoś wyglądał na tym konklawe – zapytał kardynał. Br. Marian oczywiście zadanie wykonał i zachował wszystkie obcięte włosy, które dziś są relikwiami świętego.
Br. Markiewicz mówił także o wielkiej radości i dumie, które rozpierały go w momencie wybrania jego przyjaciela na papieża. Następnego dnia, po rozwiązaniu konklawe, wraz z ks. Stanisławem Dziwiszem spakowali rzeczy nowo wybranego Ojca Świętego i pojechali do Watykanu na pierwsze spotkanie z papieżem. – Mocno to przeżyłem, po tej wizycie całą noc nie spałem z wrażenia – podkreślił. Z papieżem często rozmawiali po góralsku, obojgu sprawiało to wiele radości – to był taki szczególnie polski akcent na Watykanie.
Wspominał momenty wesołe, ale też powrócił pamięcią do zamachu na Ojca Świętego 13 maja 1981 r. – Nogi ugięły się pode mną, ziemia jakby zaczęła się zapadać. Nie wiedziałem, co będzie dalej, jak to wszystko się zakończy. To był bardzo smutny czas – mówił.
Więź, która łączyła brata Mariana Markiewicza z Janem Pawłem II, owocuje w nim do dziś. Często wraca myślami do chwil, które razem spędzili, wiele nawzajem uczyli się od siebie.
Na zlecenie Centrum Edukacji Młodzieży im. ks. Jerzego Popiełuszki w 2020 r. powstała publikacja Winowajca, której tytuł nawiązuje do wypowiedzianych przez Jana Pawła II słów do br. Markiewicza: „To jest ten winowajca, który mnie tu [na konklawe – przyp. red.] przywiózł i zostawił”. Jest to świadectwo zakonnika o relacjach z Ojcem Świętym.
17 lutego w województwie dolnośląskim i opolskim zaczynają się zimowe ferie. To czas, kiedy dzieci mogą odpocząć od szkoły, mogą też spędzić więcej chwil ze swoimi rodzicami. Może warto całą rodziną wybrać się choćby na krótki wypad, pospacerować, pochodzić po górach. Na Dolnym Śląsku jest wiele miejsc wartych odwiedzenia. Jest też baza ośrodków rekolekcyjno-wypoczynkowych, gdzie można się zatrzymać. Przedstawiamy kilka z nich.
Pasterka to malownicza wieś, położona 130 km na południe od Wrocławia, na terenie Parku Narodowego Gór Stołowych, do której prowadzi droga „Stu Zakrętów”. Oprócz kościoła z 1786 r. znajduje się tu kilka starych chat oraz kapliczki z XIX wieku. Z jednej strony Pasterka to zaledwie kilkanaście domów i około trzydziestu mieszkańców, z drugiej zaś całe bogactwo natury: piękne widoki, unikatowa rzeźba terenu, bogactwo fauny i flory. W tym wyjątkowym miejscu znajduje się Ośrodek Rekolekcyjno-Wypoczynkowy Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. – Tu czas płynie wolniej, zima jest bardziej biała, lato bardziej słoneczne, jesień bardziej kolorowa, a wiosna zachwyca nowym życiem. W położnej na „końcu świata” wioseczce można znaleźć ciszę i spokój oraz wytchnienie od codziennego zgiełku – przekonują pracownicy Caritas.
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo – czytamy w Ewangelii. Jan Apostoł jest jedynym, który rozpoczyna swoją Ewangelię nie tekstem historycznym, ale jakimś rodzajem poezji czy wręcz śpiewu.
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, z tego, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła.Pojawił się człowiek posłany przez Boga – Jan mu było na imię. Przyszedł on na świadectwo, aby zaświadczyć o światłości, by wszyscy uwierzyli przez niego. Nie był on światłością, lecz został posłany, aby zaświadczyć o światłości. Była światłość prawdziwa, która oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi. Na świecie było Słowo, a świat stał się przez Nie, lecz świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli. Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego – którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. Jan daje o Nim świadectwo i głośno woła w słowach: «Ten był, o którym powiedziałem: Ten, który po mnie idzie, przewyższył mnie godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Z Jego pełności wszyscy otrzymaliśmy – łaskę po łasce. Podczas gdy Prawo zostało dane za pośrednictwem Mojżesza, łaska i prawda przyszły przez Jezusa Chrystusa. Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, o Nim pouczył.
Felieton: Nie pozwólmy, aby te miraże zdusiły płomień miłości w chrześcijańskich rodzinach”
2026-01-01 18:18
ks. Ryszard Staszak
ks. Łukasz Romańczuk
Świętujemy uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki. Już za kilka dni rozpoczynamy nowy rok 2026. Przed nami księga 365 czystych kart. Będziemy je zapisywać naszym życiem. Wiemy, że jego jakość zależy od wielu czynników, dlatego z troską i niepokojem patrzymy w przyszłość. Jaki będzie najbliższy rok 2026?
Światu ustawicznie zagraża ciemna chmura zawieruchy wojennej. Mimo głośnych haseł pokojowych rodzą się nowe konflikty. Świat techniki, który powinien służyć człowiekowi stał się dla niego wielkim zagrożeniem. Przeżywamy w Polsce kryzys polityczny i ekonomiczny. A także najgroźniejszy kryzys moralny, gdzie rozpadają się nasze polskie rodziny. Brak sprawiedliwości na różnych płaszczyznach życia rodzi nieustanny niepokój. Budując świat rzeczy zatracamy wartości ducha, typowe ludzkie i osobowe, odchodzimy od Dekalogu i Ewangelii. Egoizm niszczy rodziny i społeczeństwa. Człowiek czuje się zagrożony, bezbronny wobec naturalnych kataklizmów. Rodzą się nowe choroby, wobec których medycyna jest bezradna. Człowiek błądzi po labiryncie życia nie widząc drogi wyjścia. Ale poprzez chmury zła przebija się światło. Kościół ukazuje, że w życiu małżeńskim, narodowym i społecznym trzeba kierować się sprawiedliwością i miłością. Należy naśladować Chrystusa i Matkę Maryję – nadzieję dla człowieka. Bo właśnie w Nowy Rok Świętujemy uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki. Jest ona dla nas drogowskazem i z Nią idziemy do Chrystusa w Nowy Rok. Chrystus do nas przemawia „Ja jestem Drogą, Prawdą i Życiem [J 14,6], kto idzie za mną nie będzie chodził w ciemności, lecz będzie miał światło życia [J 8, 12]”. My chrześcijanie wybieramy drogę wąską, drogę stromą, drogę Chrystusa. On pierwszy szedł tą drogą i jest nam przewodnikiem. Z Nim dotrzemy do celu. Istnieje zwyczaj, że na początku roku składamy sobie życzenia – zdrowia, szczęścia, pomyślności. Są to rzeczywiście cenne dobra ziemskie. I jako chrześcijanie życzymy sobie czegoś więcej. Pragniemy żebyśmy wzrastali w wierze w Boga i ludzi. Życzenia te wypowiemy zgodnie z nakazem Bożym danym niegdyś Mojżeszowi: Niech Cię Pan Błogosławi i strzeże, niech Pan rozpromieni oblicze swe nad Tobą, niech Cię obdarzy swą łaską, i niech zwróci ku Tobie oblicze swoje i niech Cię obdarzy pokojem [Lb 6, 24-26].Cytując Papieża Leona XIV, chcę zwrócić uwagę na obecne zagrożenia dla pokoju, wartości moralnych, „Niestety, świat zawsze ma swoich "Herodów", swoje mity o sukcesie za wszelką cenę, o bezwzględnej władzy, o pustym i powierzchownym dobrobycie, i często płaci za to samotnością, rozpaczą, podziałami i konfliktami. Nie pozwólmy, aby te miraże zdusiły płomień miłości w chrześcijańskich rodzinach. Przeciwnie, strzeżmy w nich wartości Ewangelii: modlitwy, przystępowania do sakramentów, zwłaszcza spowiedzi i komunii świętej, zdrowych uczuć, szczerego dialogu, wierności, prostej i pięknej konkretności słów i dobrych uczynków każdego dnia.”
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
