„Ta parafia należy już tylko do Ciebie, całkowicie i na zawsze” – tymi słowami 21 czerwca parafia Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej w Łobodnie oficjalnie ogłosiła Jezusa swoim Panem i Zbawicielem.
Z inicjatywy proboszcza ks. Wojciecha Gaury wspólnota uczyniła to jako pierwsza w archidiecezji – po parafii archikatedralnej w Częstochowie.
Odnowa
– Chcieliśmy uświadomić sobie, dokąd zmierzamy. Na drodze ku zbawieniu potrzebujemy odnowienia wiary, nadziei i miłości. Nazywam to odmrażaniem wiary (śmiech) – powiedział Niedzieli ks. Gaura. – Chodziło mi przede wszystkim o to, żeby liczne wspólnoty, które działają przy parafii, były Bogiem silne, a tym samym, by cała parafia była Bogiem silna – podkreślił proboszcz.
Uznanie Jezusa jedynym Panem i Zbawicielem zwieńczyło triduum, które ks. Gaura zorganizował, aby zrekompensować brak rekolekcji wielkopostnych spowodowany epidemią. Złożyły się na nie Liturgia słowa oraz sakrament pokuty i pojednania. Triduum poprowadził Zespół ds. Nowej Ewangelizacji na czele z ks. Jakubem Raczyńskim i ks. Michałem Krawczykiem.
– Jezus ma ręce rozłożone, żeby dawać. Chce, żebyśmy wpadli w Jego ręce, które zbawiają i dają życie. Aby wybrać Jezusa, nie trzeba być nieskazitelnym. Ważne, żeby zrobić to osobiście – zaznaczył w homilii ks. Raczyński, który 21 czerwca przewodniczył Sumie parafialnej. Po homilii ks. Gaura odczytał i podpisał akt przyjęcia Jezusa jako Zbawiciela i Pana parafii.
Po błogosławieństwie każdy mógł osobiście przyjąć Go jako Pana i Zbawiciela.
Reklama
Ks. Wojciech Gaura, ks. Jakub Raczyński oraz br. Marian Szamrej w imieniu Jezusa pytali wiernych: „Czy przyjmujesz moją wolę w twoim życiu, nawet jeśli będzie krzyżem?”. Po odpowiedzi: „Tak, przyjmuję” odczytywali słowa Jezusa: „Oto Ja jestem z tobą przez wszystkie dni, aż do skończenia świata”.
Zdecydowali
– Triduum parafialne było dla mnie bardzo ubogacające. To przeżycie we mnie pozostanie. Jezus był, jest i będzie moim Zbawicielem – powiedziała Niedzieli Beata. Dla Olgi przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela było potrzebą serca. – To dla mnie ważny czas, tym bardziej, że moja córka przystąpiła właśnie do I Komunii św. – wyjaśniła. „Tak” powiedział Bogu również Tomasz, który ma za sobą doświadczenie choroby. – Uwierzyłem Jezusowi i wierzę, że będzie lepiej – przyznał.
– Jezus jest zawsze z nami i nam pomaga. Chcemy z Nim żyć i chcemy, żeby nasze dzieci także szły z Nim przez życie, żeby Mu zaufały – powiedziała Iza. – Każdy dzień triduum był inny, ale ważny. To wspaniale mieć Jezusa za Pana i Zbawiciela – dopowiedział jej mąż Rafał. Na koniec Marianna i Włodzimierz przyznali zgodnie: – Praktykujemy wiarę już ponad 80 lat i chcemy wytrwać. Do końca.
Pamiątka intronizacji – ten obraz wisi w parafii Opatrzności Bożej we Wrocławiu
Dwa lata przed Kongresem Eucharystycznym, od 1995 r. odbywały się w parafiach archidiecezji rekolekcje, które przygotowywały rodziny do poświęcenia się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.
Głosili je ojcowie jezuici i sercanie, wydrukowano tysiące obrazów Bożego Serca – widocznych pamiątek zawierzenia. W każdej parafii rekolekcje kończyły się intronizacją obrazu Serca Jezusa w rodzinie. Ta chwila była dopełnieniem, zewnętrznym wyrazem pragnienia serca: Tak, nasza rodzina chce przyjąć Jego Serce, chce otworzyć Mu swój dom.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
W Katolickim Domu Kultury św. Józefa w Sandomierzu odbył się wieczorem 23 stycznia, XII Koncert Kolęd i Prawosławnych Hymnów Bożego Narodzenia. Zgromadził on licznych mieszkańców miasta i zaproszonych gości, którzy włączyli się w ten sposób w obchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan.
Przed sandomierską publicznością wystąpiły dwa zespoły: Chór Centrum Kultury Prawosławnej w Biłgoraju oraz Chór Duchowieństwa Prawosławnej Diecezji Lubelsko-Chełmskiej. W programie znalazły się kolędy i hymny Bożego Narodzenia zakorzenione w duchowej i liturgicznej tradycji Kościoła prawosławnego, które – mimo różnic obrzędowych – odwołują się do wspólnego chrześcijańskiego dziedzictwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
