Samotność to czas oczekiwania na kogoś bliskiego. Cisza w telefonie, cisza za drzwiami. W takiej sytuacji Bóg próbuje dostać się do serca. Kołacze do drzwi o każdej godzinie, aby nawiązać kontakt z nami.
Jest cichy i pokorny, więc się nie narzuca, wierzy, że kiedyś się zdecyduję na Jego towarzystwo. Potrafi kochać bezinteresownie, wypełnić serce miłością po brzegi. To Ktoś, Kto nie stawia warunków. Drogi jest Mu każdy człowiek. Wspaniale jest być blisko Niego. Całkowicie zawierzyć się Jemu.
Bogactwem jest zdobyć Jego przychylność. W ciszy swego domu puka Jego Serce. Więcej jest w samotności czasu na rozmyślanie. Zdradzę jeden sekret wielka jest przemiana w moim sercu.
Rozpoczynam drugi etap życia w towarzystwie Pana Boga
To właśnie ewangelicki biskup śp. Paweł Anweiler pozwolił mi ustalić nowe fakty na temat Edmunda Wojtyły, brata św. Jana Pawła II. Dlatego teraz, gdy dotarła do mnie wiadomość o śmierci tego znanego i cenionego biskupa, wieloletniego zwierzchnika Diecezji Cieszyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, chcę o tym przypomnieć.
Kiedy zbierałam materiały do książkowej biografii doktora Edmunda Wojtyły i szukałam świadków jego życia, w pierwszej kolejności udałam się do Bielska-Białej. To tam brat Papieża mieszkał i od 1931 roku pracował jako lekarz na oddziale zakaźnym miejscowego szpitala (wtedy był to Bielsk). Do historii przeszedł jako wybitny lekarz, który oddał swe młode życie dla pacjentki – 20-letniej Rozalii, chorej na nieuleczalną wtedy chorobę zakaźną, szkarlatynę. Kiedy zarażony Edmund cierpiał w gorączce przekraczającej 40 stopni i kiedy przez wiele dni umierał, opiekowały się nim pielęgniarki - ewangelickie diakonisy.
Dwaj Świadkowie Apokalipsy zostają przedstawieni obrazem: „oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, co stoją przed Panem ziemi”. Obraz pochodzi z Zachariasza, gdzie dwie oliwki karmiły świecznik oliwą. Tam oznaczały namaszczonych, kapłana i księcia. Tu Świadkowie noszą rysy Mojżesza i Eliasza, mocarzy słowa, którzy zamykają niebo i zamieniają wody w krew. Dwóch, bo świadectwo wymaga dwóch (zob. glossę na 1 X). Kościół widział w nich Prawo i Proroków, Piotra i Pawła, albo po prostu siebie, wspólnotę świadków w mocy Ducha.
Co to znaczy uznać Jezusa za swojego Króla? Czy Jego królowanie ma wpływ na nasze codzienne wybory, relacje i sposób traktowania drugiego człowieka? Z okazji uroczystości Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata zapytaliśmy łodzian, czym jest dla nich królowanie Chrystusa i jak starają się budować Jego królestwo w swoim życiu.
Dla jednych oznacza to zaufanie Bogu w najtrudniejszych momentach, dla innych – podporządkowanie Mu życiowych decyzji i codzienną pracę nad sobą. W odpowiedziach naszych rozmówców powraca jednak wspólna myśl: Chrystus nie jest Królem, który domaga się zaszczytów, lecz Tym, który uczy miłości, służby i oddania drugiemu człowiekowi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.