15 października 1969 r. w łódzkim klasztorze Ojców Karmelitów Bosych zmarł sługa Boży o. Anzelm Gądek OCD, założyciel Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. W 44. rocznicę jego śmierci, która przypadła 15 października br., w kościele Opieki św. Józefa i Matki Bożej z Góry Karmel w Łodzi modlono się o rychłą beatyfikację Sługi Bożego. Mszę św. w tej intencji sprawował o. Mirosław Treder OCD w koncelebrze o. Jana Brzany OCD i o. Roberta Rutkowskiego OCD. Liturgię poprzedziła modlitwa przy grobie o. Anzelma Gądka, który znajduje się w przedsionku karmelitańskiej świątyni. Słowa modlitwy przeplatały się ze śpiewem sióstr karmelitanek Dzieciątka Jezus.
Przed Eucharystią jedna z sióstr karmelitanek odczytała prośby oraz podziękowania wiernych za łaski otrzymane przez wstawiennictwo Ojca Anzelma. Najwięcej podziękowań dotyczyło łaski uwolnienia od nałogów, zgody w rodzinie, pomyślnego ukończenia studiów, otrzymania pracy, a także uzdrowienia.
W kazaniu o. Mirosław Treder zwrócił uwagę, że Ojciec Anzelm bardzo trafnie ukazał relację św. Teresy do Jezusa. W Nim św. Teresa odkryła piękno i bogactwo Boga. Zapragnęła poświęcić dla Jezusa całe swoje życie, nie wahając się ponosić cierpienia, gdyby była taka potrzeba. Zaczęła prowadzić życie pełne miłości i wolności, nacechowane niekiedy uniesieniami duszy, które nazywamy stanami mistycznymi. Dla św. Teresy modlitwa jawi się nie jako prośba, którą kieruje się do Pana Boga. Jest ona poufną rozmową z Kimś, kto nas kocha. Taka postawa nie pozostaje bez odpowiedzi, bo Pan Bóg zaczyna zajmować w życiu człowieka miejsce uprzywilejowane, najważniejsze. Można powiedzieć, iż życie i nauka św. Teresy z Avila ma dla nas przede wszystkim przesłanie modlitewne. Jest szkołą modlitwy rozumianej jako szkoła życia. Powinniśmy zaufać jej słowom i iść przez nasze życie religijne ze świadomością, że jesteśmy bezwarunkowo kochani przez Pana Boga. Jemu powinniśmy powierzać trudności i troski, a jednocześnie wraz z Nim przeżywać wszystkie nasze problemy. Jedynie On wie, czego potrzebujemy i chce, byśmy Mu zaufali tak jak dzieci. Przesłanie św. Teresy od Jezusa zawiera się w jej słowach: „Niczego się nie bój, niczym się nie trwóż, wszystko przemija, lecz Bóg jest niezmienny. Cierpliwością osiągniesz wszystko. Kto poznał Boga, niczego mu nie brak. Bóg sam wystarcza”. – Pamiętajmy, że wystarcza On także każdemu z nas – podsumował o. Treder.
Na zakończenie odmówiono przed Najświętszym Sakramentem część trzecią Różańca – tajemnice bolesne. Z modlitwą różańcową odmawianą przed Najświętszym Sakramentem wiążą się szczególne łaski, którymi Maryja obdarza tych, którzy w tej modlitwie uczestniczą. Niech zatem błagania wiernych zgromadzonych w kościele Ojców Karmelitów Bosych przyczynią się do rychłej beatyfikacji sługi Bożego o. Anzelma Gądka OCD.
W niedzielę 22 marca br. decyzją Konferencji Episkopatu odbędzie się Ogólnopolski Dzień Modlitwy o Pokój na Ukrainie. We wszystkich świątyniach katolickich wierni wraz ze swymi duszpasterzami modlić się będą w tej intencji. Biskupi apelują także, aby polskie parafie nawiązały bezpośrednie kontakty z parafiami na Ukrainie - zarówno rzymsko jak i greckokatolickimi, i aby na tej drodze przekazywana była bezpośrednia pomoc.
Kiedy wiele lat temu pierwszy raz jechałem na pielgrzymkę do Rzymu, z niebywałym zachwytem oglądałem liczne miasta położone na bardzo wysokich i wąskich górach. W sposób zachwycający upiększały okolicę oraz świadczyły o geniuszu budowniczych. Słowa podziwu wypowiedzieliby zapewne znawcy arkanów sztuki obronnej oraz architekci krajobrazu. Miasto od zarania dziejów było synonimem dostatku i pełni. Zaspokajało niemal wszystkie ludzkie potrzeby: materialne, duchowe i intelektualne. Dawało poczucie komfortu i bezpieczeństwa, było obiektem marzeń i westchnień. Nieprzypadkowo czytamy w Apokalipsie św. Jana: „I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstępujące z nieba od Boga, przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża” (21, 2). Otóż my, chrześcijanie, mamy być jak miasto położone na górze. Miało ono bowiem zawsze i tę właściwość, że lampy uliczne świeciły w nim przez całą noc, dając możliwość odnalezienia się na jego terenie i uchwycenia kierunków. Nie tylko mieszkańcom, także innym. Ono świeciło całej okolicy i dosłownie nie było w stanie się ukryć. Każdy przyjaciel Jezusa jest solą i światłem. Chrześcijanie poprzez wierność Ewangelii chronią prawdziwe wartości przed zepsuciem – podobnie jak każda dobra sól konserwuje żywność, ale także nadają światu smak – tak jak szczypta soli poprawia smak pokarmów, np. sałatki. Jesteśmy dosłownie „konserwatorami” Wartości (pisanych wielką literą) i autentycznymi, a nie sztucznymi „polepszaczami smaku” wspólnoty społecznej. I to nie może się dokonywać wyłącznie w moim prywatnym domu, w czterech ścianach mego pokoju i w „więzieniu” własnej duszy. Dzisiejsza Ewangelia zadaje zdecydowany kłam poglądowi, który od lat jest nam, niekiedy z okrucieństwem, wręcz wpajany, że „wiara to sprawa prywatna”. Nigdy nie była i nigdy nie będzie prywatna, gdyż to jest niemożliwe. Jako najpiękniejsza i największa wartość ma służyć każdemu poszukującemu człowiekowi, zawsze i wszędzie. Jezus Chrystus – Droga, Prawda i Życie – chce dotrzeć do wszystkich ludzi bez wyjątku. Czyni to przez swych uczniów-misjonarzy. Koniecznie musimy przypomnieć tutaj słowa św. Jana Pawła II wypowiedziane w Lubaczowie: „Wiara i szukanie świętości są sprawą prywatną tylko w tym sensie, że nikt nie zastąpi człowieka w jego osobistym spotkaniu z Bogiem, że nie da się szukać i znajdować Boga inaczej niż w prawdziwej wewnętrznej wolności. Ale Bóg nam powiada: «Bądźcie świętymi, ponieważ Ja sam jestem święty!» (Kpł 11, 44). On chce swoją świętością ogarnąć nie tylko poszczególnego człowieka, ale również całe rodziny i inne ludzkie wspólnoty, również całe narody i społeczeństwa” (3 czerwca 1991 r.). Aby to było możliwe, musimy być autentyczni. Sól bywa jednak czasami skażona obcymi domieszkami, a świeca niekiedy bardziej kopci niż świeci. Niestety. Uważajmy na to. W Rzeszowie 2 czerwca 1991 r. papież przestrzegał nas konkretnie: „Bądź chrześcijaninem naprawdę, nie tylko z nazwy, nie bądź chrześcijaninem byle jakim”. I powtórzmy: soli w potrawie bywa naprawdę niewiele, a jednak daje smak!
Podczas rozważania przed modlitwą Anioł Pański, Leon XIV wskazał: „Jezus jednak głosi nam Boga, który nigdy nas nie odrzuci, Ojca, który strzeże naszego imienia, naszej wyjątkowości. Każda rana, nawet głęboka, zagoi się, jeżeli przyjmiemy słowo Błogosławieństw i na nowo wyruszymy drogą Ewangelii”.
Leon XIV, nawiązując do niedzielnej Ewangelii – w której Jezus mówi „o soli ziemi i światłości świata” – powiedział, że „prawdziwa radość nadaje smak życiu i wydobywa na światło to, czego wcześniej nie było”. Ta „radość” płynie z „pewnego stylu życia, ze sposobu zamieszkiwania ziemi i wspólnego życia”. To życie jest w Jezusie i ono nadaje nową jakość.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
