Przyjechali z różnych stron kraju, aby podziękować Matce Bożej za ocalenie ze strasznych lat katorgi na Syberii i w Kazachstanie. 24. Pielgrzymka Sybiraków odbyła się na Jasnej Górze 11 i 12 maja. Sybirakom towarzyszyły rodziny, przybyła również częstochowska młodzież. - Jesteśmy już w wieku bardzo podeszłym, przybywa nam lat, ubywa zdrowia, a pamięć o tamtych tragicznych dniach musi być przekazywana młodemu pokoleniu. To uznajemy jako nasze główne zadanie - powiedział Tadeusz Chwiedź, prezes Zarządu Głównego Związku Sybiraków. W Polsce żyje 37 tys. osób z sybiracką przeszłością. Eucharystii dla pielgrzymów przewodniczył ks. prał. Zdzisław Banaś, krajowy kapelan Sybiraków i kustosz sanktuarium Matki Bożej Sybiraków w Grodźcu, a koncelebrowali m.in.: o. Jan Golonka, kapelan Wojska Polskiego i kustosz Zbiorów Sztuki Wotywnej na Jasnej Górze, i o. Jerzy Pająk, kapelan Sybiraków Ośrodka Krakowskiego. - My nie głosimy cierpiętnictwa, jak próbują nam wmawiać tzw. autorytety, my głosimy ofiarę. A jaka wiara, taka i ofiara, jaka nadzieja narodu, takie i jej poświęcenie. Obecni tu Sybiracy są najbardziej wymownym świadectwem tej ofiary, którą składamy na ołtarzu, by Chrystus przemienił ją w błogosławieństwo dla przyszłych pokoleń - mówił w homilii ks. Banaś.
Walczyli o wolną Polskę - dziś walczą o pamięć tamtych lat
Reklama
Pielgrzymka Represjonowanych Stanu Wojennego 12 maja po raz 16. przybyła na Jasną Górę. Jej organizatorem od wielu lat jest Anna Rakocz, przewodnicząca Ogólnopolskiej Federacji Stowarzyszeń Represjonowanych w Stanie Wojennym w Częstochowie. Eucharystii przewodniczył ks. Ryszard Umański. W homilii mówił: - Dziękujemy za wasze świadectwo tamtych lat, świadectwo, że chcieliście żyć w wolnej Polsce, że chcieliście, aby w tej Polsce królował Chrystus i Jego Matka. Nie baliście się wtedy ani internowania, ani więzienia, ani tego, że straszyli was śmiercią za Polskę. Jesteście dla nas bohaterami - mówił ks. Umański.
Ponad 2 tys. osób. zgromadziła 11 maja na Jasnej Górze 12. Ogólnopolska Pielgrzymka Kierowców, którzy modlili się pod hasłem: „Kieruj się wiarą na drodze”. Modlili się przedstawiciele instytucji i służb zajmujących się bezpieczeństwem na drodze, misjonarze, duszpasterze i kierowcy. W pielgrzymce uczestniczyli m.in.: ks. Jerzy Kraśnicki, dyrektor MIVA Polska, misjonarz z Afryki; o. Kazimierz Szymczycha, sekretarz KEP ds. Misji, długoletni misjonarz w Kongo; Maciej Wisławski, kierowca i pilot rajdów samochodowych, który w 1997 r. zdobył wraz z Krzysztofem Hołowczycem tytuł rajdowego mistrza Europy.
Organizatorem pielgrzymki są MIVA Polska i Krajowe Duszpasterstwo Kierowców. Celem działania MIVA Polska jest pomoc misjonarzom w zdobywaniu i zakupie środków transportu. Wspiera także działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa na drogach, propagując model kierowcy chrześcijanina. Mszy św. w intencji kierowców i podróżujących przewodniczył w Kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej bp Jerzy Mazur z Ełku, przewodniczący Komisji Episkopatu ds. Misji, wieloletni misjonarz. W imieniu Jasnej Góry zebranych powitał o. Nikodem Kilnar, paulin, inicjator pielgrzymki. Po Mszy św. poświęcone zostały samochody stojące na jasnogórskich parkingach, a na dziedzińcu poświęcono pojazdy policji i służby celnej.
Bankowcy
Z udziałem ok. 5 tys. osób odbyła się w dniach 10-11 maja br. 28. Pielgrzymka Bankowców. Tegoroczne spotkanie zorganizowała diecezja zamojsko-lubaczowska. Centralnej Eucharystii odprawianej w pierwszym dniu pielgrzymki na Szczycie Jasnogórskim przewodniczył bp Marian Rojek. W wygłoszonej homilii zwrócił uwagę, jak wielkie znaczenie ma kontakt między pracownikiem banku a petentem. Organizację corocznych pielgrzymek koordynuje Duszpasterstwo Bankowców „Nazaret” z Częstochowy.
Wspieranie powołanych
Pół wieku liczy już tradycja pielgrzymowania na Jasną Górę rodzin osób powołanych i tych, którzy wspierają powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego. Jubileuszowa 50. pielgrzymka odbyła się 11 maja. W tym roku jej przygotowaniem zajęła się diecezja radomska. Mszy św. dla pielgrzymów przewodniczył w Bazylice Jasnogórskiej bp Henryk Tomasik z Radomia, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Młodzieży, a koncelebrował ks. Jarosław Wojtkun, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Radomiu.
Hiszpańskie klasztory klauzurowe przygotowują tysiące ręcznie wykonanych różańców, które będą towarzyszyć czerwcowej wizycie Papieża Leona XIV. W inicjatywę, realizowaną przez 16 wspólnot żyjących na co dzień z dala od życia publicznego, zaangażowali się także młodzi wolontariusze pomagający w pakowaniu różańców. Jak informuje Vatican News, projekt stał się jednym z symboli przygotowań do papieskiej podróży.
Przed wizytą Papieża Leona XIV w Hiszpanii, zaplanowaną na 6–12 czerwca, szesnaście klasztorów kontemplacyjnych z różnych regionów kraju przygotowuje tysiące dziesiątek różańca dla pielgrzymów. Inicjatywa jest związana z podróżą apostolską odbywającą się pod hasłem „Podnieście oczy” („Alzad la mirada”).
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Nasza wielka jubileuszowa wędrówka, którą zaczynaliśmy na lubelskiej ziemi, dobiega końca w miejscu szczególnym – w Orchówku nad Bugiem. Tu, gdzie rzeka wyznacza granice, a historia splata losy narodów, Maryja od wieków króluje jako Matka Boża Pocieszenia. W progach tego barokowego kościoła, pod troskliwą opieką Ojców Kapucynów, składamy wszystkie trudy, radości i owoce naszej pielgrzymki szlakiem franciszkańskich sanktuariów.
Kiedy stajemy przed cudownym obrazem Matki Bożej z Dzieciątkiem, nasze oczy spotykają wizerunek, który przetrwał pożary, wojny i kasaty zakonu. To obraz pełen królewskiego dostojeństwa, a jednocześnie matczynej bliskości. Maryja w Orchówku od XVII wieku jest dla mieszkańców nadbużańskich krain prawdziwą ostoją. Jej oczy, pełne spokoju, zdają się mówić każdemu z nas: „Nie lękaj się, Ja jestem z tobą”. To tutaj, po przejściu setek kilometrów, odnajdujemy najgłębsze pocieszenie – pewność, że żadna modlitwa nie pozostała bez odpowiedzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
